Başardım hanımlar hamdolsun 🥳
Bayramın üçüncü günü gecenin sonuna doğru sancılarım başladı. Bu sancılar 10 dakkada bir geliyordu ve ben heyecanlandım o gece hem heyecandan hemde sancılarımdan uyuyamadım sabaha karşı dalmışım ve gündüzünde sancılarımın arası açıldı 20 dkda 30 dkda bir geliyordu. Bu yüzden hastaneye gitme ihtiyacı duymadım. Eğer gitsem biliyorum ki beni sürekli nst de tutacaklar. Bu şekilde sancı karşılamak daha zor olur diye bayramın dördüncü gününü de bu aralıklarının zamanı değişen sancılarla geçirdim ta ki geceye kadar. Artık beş dakka da bir dört dakka da bir geliyordu ve ben çok yorulmuştum uykusuzluktan. Ssvd olacağım için de tedirgin olduğumdan hastaneye gitmeye karar verdim. 10 Haziran gece 1.30 da yatışım yapıldı açıklığım 3 cm di. Sancılar sıklaştı ve ağrım çok arttı. Ebe muayene ediyor hala 3 cm diyordu ve ben endişelenmeye başladım. Açılma çok yavaş ilerliyordu ve ben bunun sonunda sezeryana dönersem iki acıyı bir yaşamaktan korkuyordum. Ebeye sürekli eğer bu şekilde gidecekse beni sezeryana alın gücüm kalmadı diyordum, o ise sürekli bana sabret sen bunu çok istiyorsun diyordu. Ben ise artık baygın gibiydi iki gün sancı çekmenin uykusuz kalmanın yorgunluğuydu. Daha sonra bir serum takıldı rahim yumuşatıcı denildi ve benim sancılar aşırı arttı. Yanımda görümcem vardı o sürekli sancı geldikçe çömelip ıkın dedi. Bir saate yakın bu şekilde yaptık sonra ebe geldi catalda muayene edelim dediler. Suyumu patlatacağını söyledi ama suyumun geldiğini ve mekanyumlu olduğunu söyledi. Hemen doktorumu aradılar geldi ve bana sancı geldikçe ıkın dediler iç dört ıkınma da bebeğim geldi. Ve o anda tüm acılar dindi. Hemen midesini temizlediler sonra temas ettik ve çok değişik bir duyguydu. Birinci yavrumun kordon dolandı diye sezeryan olmuştu ve benim içimde normal doğum kalmıştı. Şükür ki nasip oldu. Bu arada ikinci doğumum 4 Yıl arayla oldu.
Ben ssvd yapacağımı herkese duyurmadım çünkü biliyordum ki olumsuz dönüşler alacağım. Hatta son sancılarım bayrama denk geldiği için kalabalıkta o esnada öğrendiler.
Kendimi olumsuzluklara kapadım, doktor seçimi yaparken olumsuz konuşan doktorlardan eşim çok etkilendi ama ben yapacağıma ve Allah’ın izniyle bir şey olmayacağına inandım.
Sancılarım geldikçe bağırmak yerine hep nefes alıp verdim.
Acılara dayanamayıp sezeryana mi geçsem diye düşündüğüm de, bir ablamın sözünü aklıma getirdim. (Rahim doğuramayacağı bebeği büyütmez). Birde sezeryana dönersem sonrasında acaba yapabilir mıydım pişmanlığı olur muydu.
Kendinize ve doktorunuza güvenin. Benim acı eşiğim çok düşük olduğuna ve uykusuzluğun verdiği yorgunluktan biraz zorlandım. Ama çok şükür ki çok uzun sürmedi sabah 10.50 doğumum oldu.
Sancılarım esnasında Meryem suresi açtım.
Sümmes sebila yessera ayetini tekrar ettim bağırmak yerine nefes aldım.
Hamileliğim boyunca çok dua ettim ve niyet edip sadakalar verdim. Duam her zaman hayırlı bir şekilde bana normal doğum nasip et diye oldu ve bu şekilde niyet edip sadaka verdim.
Rabbim isteyen annelere nasip etsin.