Ben tam 14 saat süren suni sancılı bir doğum yaşadım. Suyum kendiliğinden gelmediği için, jinekoloğum müdahale ederek su kesemi patlattı. Ancak suyumda bebeğimin kakası vardı. Bu bizi ilk başta çok korkuttu. Hemen bebeğin başına monitör bağlandı ve kalp atışları yakından takip edildi. Eğer herhangi bir olumsuzluk olsaydı, hemen sezaryene alınacaktım. Ama çok şükür, her şey yolunda gitti.
Sancı kendiliğinden gelmediği için suni sancı başlatıldı. İlk başta epidural almak istemedim, kendimi denemek istedim. Ama sadece 3 saat dayanabildim, sonrasında epidural talep ettim.
Epidural öncesinde kafamda birçok soru işareti vardı, özellikle de yan etkilerinden korkuyordum. Ama hiçbir yan etki yaşamadım. Epidural yapıldığı anda acılarım dindi ve rahatladım. Eğer bana sorarsanız, kesinlikle tavsiye ederim. Epiduralsiz doğumumu bu kadar kontrol edemezdim ve çok daha zor geçerdi.
Doğuma girdiğimde 4 cm açıklığım vardı. Ancak 10 cm’ye ulaşmam çok uzun sürdü. Bebeğimin kafası doğum kanalına henüz yerleşmemişti. Yaklaşık 1.5 saat boyunca ıkınmak zorunda kaldım. Hatta bir ara “Beni sezaryene alın!” dediğimi hatırlıyorum. Ama şimdi iyi ki almamışlar diyorum.
Bebeğimin kafası büyük olduğu için epizyotomi (doğum kesisi) yapıldı ama kesinlikle bir şey hissetmedim.
Ve sonunda… bebeğimi kucağıma aldım. O an ne acı, ne yorgunluk, hiçbir şey kalmadı. Her şey silindi gitti, sadece o anın mucizesi kaldı.