ppmerlina yaşadıkların benimkine o kadar yakın ki. 3,5 sene evvel babamla avmye alışverişe gittik babam orada kalp krizi geçirdi.apar topar hastaneye gittik ama maalesef kaybettim babamı, bu süreçte de halam kanser tedavisi görüyordu, birkaç ay sonra annemi 28 tansiyona hastaneye kaldırdım, beyin kanaması riski vardı, şükür bir şey olmadan atlattık derken ikimiz de covid olduk. Zaten mevcut panik atağım zirve yaptı, psikolojik destek almaya başladım üzerine bir de travma sonrası stres bozukluğu ve okb teşhisi eklendi. Bu dönemlerde defalarca kalp krizi belirtileriyle acillik oldum, hepsi anksiyete atağıydı, fakat beyin onlardan güçlü ki, vücudumda sıfır enfeksiyonla ateşim 40 derecenin üzerine çıkmaya başladı, yine stres dendi. Sonrasında evlendim eşimin öfke problemi var bütün antidepresanlarımı atıp kullandırtmadı, hastalığım ilerledi, sokakta yanımdan kedi geçse kuduz oldum diye ataklar geçirmeye başladım. Mecburen tekrar tedaviye döndük ve sonrasında 2 düşük yaptım, o süreçler de çok zor geçti. Şimdi üçüncü hamileliğin salı günü doğumum var ama korkudan kitlendim yine, kimseye de derdimi açamıyorum. Bence muhakkak psikolojik destek alın, belki birden değil ama hayatınızı yavaş yavaş bitiren Bi illet bu hastalık,erkenden önlem alın. İlaçsa ilaç, terapiye terapiye,ihmal etmeyin lütfen