KAANMOMY aynı serüvenle kızımı kucağıma aldım. İlk kızımı vajinal doğum yaptım. İkinci kızımı da vajinal doğurmak istiyordum toparlanma süreci kolay olduğu ve bir kızım olduğu için onun bana ihtiyacı olduğu onun da peşinde koşturmam gerekeceği için isteğim hep böyleydi. 40haftaya kadar döner mi diye bekledik ama dönmek istemedi canı ikincinin. 36.haftadan sonra pek beklemiyoruz dönmesini demişti doktorum ama vajinal doğum isteğimden dolayı bekletti bir sorun da yoktu. Tam 40haftada sezeryanla dünyaya geldi kızım. Her iki doğumu da deneyimlemiş biri olarak şöyle ki vajinal doğumda öncesinde sancı çekme süreci olduğu için doğum sonrası insan çok yorgun oluyor. Vücut topluyor kendini evet ama o yorgunluk uzunca bir süre kalıyor zaten bebek emzirmek içni 2-3 saatte bir uyanınca da tam dinlenemiyorsun. Alttan dikişimde vardı onlardan dolayı oturması kalkması vs de bir süre zor olmuştu. Sezeryan doğumda ise sancı süreci olmadığı için doğum sonrası daha dinçtim diyebilirim. Ama bu sefer de dikişler ve hareket özgürlüğünü kısıtlamasından dolayı toparlanma bir süre alabiliyor. Açıkçası her iki doğumumda da kendi işimi yapıp yanımda birine ihtiyaç duymayacağım zaman 1hafta gibi bir süreyi bulmuştu, tabi yanımda insanlar oldu sağolsunlar yardım için ama her ikisinde de yanımda olmasalardı 1haftada kendime gelebilmiştim. Benimde gözüm çok korkuyordu sezeryanda toparlanmak çok zor cümlelerini çok sık duyduğum için ama vajinal doğumun sancı toparlanması sezeryan toparlanmasına eşdeğer oldu bende süre olarak. Bunun için vücuda en çok dirayeti veren hareket oluyor. Sanki kalkmamak gerek gibi geliyor ama vücudunun elverdiği kadar kendini zorlamadan hareket halinde olmak daha çabuk toparlatıyor hem vücudu hem psikolojiyi ☺️ kaygılardan uzak iyisini düşünüp bu doğum şeklinin de veya hangisi olacaksa hem senin hem bebeğin için en doğrusu olduğuna inanırsan çünkü bebek nasıl ne zaman dünyaya geleceğini inan kendisi seçiyor. Buna inanınca kabullenince her şey çok daha kolay oluyor. Kolaylıkla sağlıkla bir doğumun olsun inşallah ☺️