Öncelikle çekilen her cefanın hakkını veren bir sefa bu anneler🥲 özellikle son haftalar biraz endişe biraz heyecan ile sürekli burda doğum hikayesi okudum o yüzden yazmadan uygulamayı silmek istemedim. Benim nişanım geleli 15 gün olmuştu ancak ne sancı ne suyum gelmişti. 29 Mayıs günü ani bir kararla bayram temizliğine giriştik epey yoruldum derken 30 Mayıs gece 00:45 gibi yatmaya giderken bir anda suyum geldi (baya akıyor tutmanız imkansız). Normalde hep sancım gelirse bir kısmını evde duşta vs atlatır biraz geç giderim diye planlıyordum fakat sancı gelmeden su geldiği için hiç riske atmak istemedik hemen giyindim hastaneye gittik, buralarda insanı hem endişe hemde çok büyük bir heyecan kaplıyor. Hastaneye girer girmez benim sancılarım başladı, yaklaşık 10dk da bir belimden ağrı kasıklarıma yayılıyordu ve beni asıl yoran şey o yorgunluk ve uygusuzlukla sancıyı karşılamaya çalışmak oldu. Tabi ki sancıyı hep pilates topunda karşıladım. Herkesin deneyimi farklı olacaktır ama ben başka türlü asla yapamadım (özellikle yatarak nst benim için zordu) eşim hep yanımdaydı sıcak duşa girdim belime su tutmakta iyi gelmişti tabi bu sırada sancıların süresi sıklaştı şiddeti arttı (sancıyı tarif edicem ama cidden denildiği gibi kucağınıza aldığınız an unutuyorsunuz hatırlamak çok zor) ben açılmam çok daha yavaş ilerler hatta suni alırım diye korkuyordum ama saat 03:45 gibi 4 cm açıklığa ulaşmıştık. Artık sancılar tabiki güçleşmişti ama aralarda nefes alacak kendini toplayacak zaman gerçekten oluyor. Saat 7 gibi artık doğumhanedeki odaya alındım sancılar epey artmıştı açılma 7cm civarıydı ve dediğim gibi o kadar yorgun ve uykusuzdum ki asla pilates topundan inmiyorum hem açılma artması hemde orta karşılamak gerçekten daha kolaydı. Saat tam 9 olduğunda ıkınma hissi geldi(bunu hep merak ederdim ama cidden kendi geliyor onu da tutmak çok zor) hemen ebeye seslendim ve 9 cm açıklıkla doğum sürecim başladı doktorum geldi. Ben okuduğum hikayelerden hep bu aşamanın çok kısa sürdüğünü düşünüyordum bana da öyle olur sanmıştım o yüzden yaklaşık 10 ıkınmadan sonra çocuk çıkmayınca ben endişelenmeye başladım😅 yapamıyor muyum dedim o sırada bir yandan ağlıyorum tabi doktorum çok güzel ıkınıyorsun kendini sakın bırakma dedi ama ben tabi triplerdeyim çocuğu itemiyorum diye 😅 derken arkadaşlar ben tam 42 dakika ıkındım yani bana tuhaf geldi çünkü dediğim gibi herkes max 10 20 ıkınmada çıkarmış bu uygylamada😅 buralar artık ona kavuşma heyecanı ile sancı bile hissettirmedi bu arada yani sadece başarılı şekilde ıkınmak ve onu kucaklamak istiyordum ama tabiki yanma hissi oluyor sanırım bebiş çıkarken, ben hatta o an yine kafada kurdum dedim doktor kesin beni kesti parçaladı😅 o yorgunlukla hem sancı hemde çok uzun süre ıkınmak inanın dermanım kalmamıştı beni sürekli kandırmaya başladılar son 3 ıkınma diye😅 (ebelerim ve doktorum çok tatlıydı hem beni yüreklendirdiler hatta bebişin saçlarını tarif ettiler rengini vs o an o kadar iyi geldi ki) saat tam 09:42de bebeğim kucağımdaydı o hissi anlatmaya çalışsam bile tarif edemem birde gözleri açık şekilde bana bakıyordu elimi tutmuş, o sırada babamızı içeri aldılar hemen kafasını babasına da çevirdi biraz da onu inceledi, inanın o an hayatım gözlerimin önünden geçti ve ben boşa yaşamışım bunca zaman dedim🥲 buraları geçiyorum çok duygulanıyorum yazarken🫠 sonra bebişi hazırlamaya götürdüler ben doktora kaç dikiş atacaksınız çok mu oldu kesi dedim ve nasıl yani kesin falan yok ki dedi ben o an şok oldum😅 dediğim gibi öyle hikayeler okudum ki ilk doğum vs derken komple kesilicem sanmışım resmen😂 böylece hikayem bitti kızlar yani umarım birlerinin içini rahatlatabilir çünkü gerçekten herkesin hikayesi farklı ve özellikle pozitif başlığını görmeden bence girip hikaye bile okumayın çünkü insan cidden etkileniyor… umarım herkesin su gibi kolay bir doğumu olsun, doğum başlı başına bir mucize ve süreç… tabi ki zor, tabi ki yorucu ama gerçekten bitiyor ve minik bir tosbik ile eve dönmek çok güzel🫠