Merhaba kızlar. Ben 6 Şubat depremi depremzedesiyim. Maraş ve Hatay’ın ortasında bir ilçede yaşıyordum, evlilik dolayısıyla Antalya’ya geldim ama 6 Şubat depreminde memleketteydik eşimle. Tahmin edersiniz ki çok zor bir durumdu. Üzerimden aylarca yıllarca atamadım o korkuyu ama bir şekilde yaşamaya devam ettim, hayat devam ediyordu. Arkadaşlarımı, komşularımı, akrabalarımı kaybettim. Çok şükür eşimin de benim de çekirdek ailemize bir şey olmadı ama komşu ve akrabalar, arkadaşlar bir gecede gittiler. Zar zor toparlandım, kendime geldim, bir de bebeğim olacak inşallah derken Akdeniz’de de depremler olmaya başladı. 6 Şubat depremi gibi değil ama o büyük felaketi yaşayanlar için yeterince korkutucu hafif sallantılar bile. Bu sabah yine eşim işe gitmek için uyandı. Benim de uykum hafiftir, her sabah uyanırım onunla. O işe gittikten sonra uyuyamadım, forumda yazılanları okurken yatağımın hareket ettiğini hissettim ve direkt lambaya baktım, o da sallanıyordu. Evde yalnızım ve ne yapacağımı şaşırdım. 7.32′de Akdeniz’de olmuş deprem. İki gün önce ve hatta üç gün önce de olmuştu. O kadar çok korkuyorum ki ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Bir büyük deprem daha kaldırabilir miyim bilmiyorum. En önemlisi de bebeğim için çok endişeleniyorum. Korkudan ya da şiddetli bir depremden dolayı bebeğime zarar gelsin istemiyorum. Bazen her şeyi bırakıp memlekete gitmek istiyorum ama geçim derdi zor. Memlekette bizi ne bekliyor bilmiyorum, gitmek de istemiyorum. Neden yazdım bilmiyorum ama gerçekten çok bunaldım. Tam unutmaya başlıyorum tekrar kendini hatırlatıyor. Hevesim kalmadı hiçbir şeye. Oğlumun odasını düzenleyeyim, hastane çantamı tamamlayayım diyorum pat deprem oluyor ve belki de bunları asla kullanamayacağım, yok olup gidecekler diye düşünüp her şeyden vazgeçiyorum. Hakkınızı helal edin biraz uzun oldu ama içimi dökmeye çok ihtiyacım vardı. Gurbetteyim ve konuşacak pek kimsem yok..😔