Herkese merhabalar, 21 günlük bebeğimle bugün doğum hikayemi yazmaya karar verdim aslında hiç niyetim yoktu ama süreçten korkan anne adaylarına bir faydası olur diye düşündüm. Benim çok erken haftalarda yalancı sancıları başlamıştı 35. haftadan itibaren de doğurmak için tüm tuşlara basmıştım buna rağmen bebeğim gelmedi. 39 + 6’da son kontrole gittim doktorum zaten hazırlıklı gelmemi söylemişti fitil ve suni sancı vereceğini söyleyerek yatış verdi. Saat 15:00’da muayene oldum bir santim açıklığım vardı NST’de hiç sancım yoktu. 16:00’da yatış için odama geçtim NST’ye bağlandım. İlginç bir şekilde NST‘de sancı çıktı. Doktorum mesaisi bitmeden vizite çıktı ve sancım olduğunu görünce fitil vermekten vazgeçti ve doğal bir şekilde doğumu bekleme sürecimiz başladı. Saat 24.00’a kadar sancılarım korkunç bir hale geldi ancak açıklık kontrolünde iki santimden fazla ilerleyememiştim. Artık saat 24:00 civarı beni sezeryana alın ya da epidural verin diye bağırıyordum. Çünkü açıklığım ilerlemiyordu. Ancak açıklık ilerlememediği için epidural de veremiyorlardı -dört santim olması gerekiyormuş-. Ebem doktorumu aradı doktorum bu kadar ilerlemişken ve bu kadar sancı çekmişken sezeryana dönmememiz gerektiğini söyledi, anestezi doktoruyla görüşüldü ve iki santimde epidural yapılırsa tutmayabilir dendi, ben her şeye rağmen epidurali istedim çünkü dayanamıyordum. İki santim açıklıkla epidural için beni doğumhaneye aldılar. Anestezi doktorunu beklerken son kez açıklık kontrolü yaptık saat artık gece ikiye geliyordu ve o an doğumhaneye vardığımızda açıklığım dört santim olmuştu bu epiduralin tutacağı anlamına geliyordu ve çok rahatlamıştım. Epidural iğnesini kesinlikle hissetmedim ve yapıldıktan sonra yaklaşık 1 saat boyunca ağrı çekmeyeceğim söylendi. Epidural takıldıktan ve anestezi doktoru gittikten sonra ebem açıklığımı kontrol etti yaklaşık 5 dakika içerisinde dört santimden yedi santime açılmıştım. Ebem ana doğumhaneye gitmemiz gerektiğini 1 saate doğuracağımı söyledi. Epidural takıldıktan sonra doğumhaneye yanıma eşim de geldi ve ağrısız bir şekilde 1 saat kadar yani yaklaşık gece üçe kadar orada bekledim ama 1 saat saatin sonuna doğru epidural’in etkisi geçti ve tekrar yoğun sancılar gelmeye başladı. Doktoruma haber verdiler ve artık saati takip edemediğim için ne kadar sürdüğünü bilmiyorum ama bana sancı geldikçe ıkınmamı söylediler ama ıkınma hissim hiç gelmediği için sancı geldikçe kendimi zorlayarak ıkındım. Doktorumun odaya girdiğini hatırlıyorum ancak ondan sonra gözlerim kapalı bir şekilde kendimi zorlayarak ıkındığım için yaşadığım hiçbir şeyin tam bilincinde değilim sadece ıkınıyordum. Bebeğimin kafasını bacak aramda hissediyordum ama itemiyordum, sonrasında sinek ısırığı şeklinde uyuşturmak için iğne yapıldığını hissettim ancak kesiyi kesinlikle hissetmedim. Bebeğimi itemediğim için kiwi ile doğumu desteklediler. Bebeğimin kafası çıktıktan sonra omuzlarının çıkışı daha kolaydı ve sonrası büyük bir rahatlama… Saat tam dörtte bebeğim dünyaya geldi direkt olarak kucağıma verdiler. Bu rahatlamanın ve hissin tarifi yok. Daha sonra dikişlerim atıldı, yine sinek ısırığı gibi iğnenin girişini hissediyordum ama o acı umursanacak bir acı değil 😅 Çektiğim o dayanılmaz sancılara rağmen benim için çok pozitif bir doğumdu. Sancı çekerken asla başka çocuk yapmam diyordum ama Allah nasip ederse ben daha doğururum o kadar pozitif bir doğum benim için 🩷 şükürler olsun rabbime 🩷