Evet sonunda buraya yazmak bana da nasip oldu. Ilk gebeligimdi ve kesinlikle normal istiyodum cunku toparlanması daha kolaydir diye. Hamileliğimde hep cok hareketliydim asla yerimde durmadim. Sonlara dogru bebek hâla kanala inmemisti. Ne hareketler ne hurmalar ne ananaslar ne sicak duşlar. Bebiş bana misin demedi. En son plasenta yaşlanmaya baslamisti kilosu da artiyordu. Suni sanci ile doguraabilecegimi soyleyip egitim arastirmaya yonlendirildik. Geldigimizde doktor “sancin yok aciklik yok, plasenta biraz daha idare eder yaşlanmasi normal, senin bugun dogumun falan olmicak onu bil” dedi. Yine de hafif agrilarim var dedigim icin nst ye baglandim. Gercekten sanci yoktu ama bebegimin kalp atislari biraz fazlaydi. Hareketleri de vardi. Serum verildi kalp atisi normalde donsun diye. Sonra biraz dustu ama cok duzensizdi. Bi dusuk bi yuksek seklindeydi. Evim uzakti ve gonderme gibi bir risk almak istemediler. Nst odasında telefonla konusmak yasakti ben de disarda bekleyen esime mesaj attim. Nst’deyim ama bugun dogum olmayacakmis zaten diye. Sonra birden bana bileklik takip baska odaya aldilar. Ne oldugunu sordum doguma giriyorsun dediler şok içindeydim. Suni mi sezaryen mi onu soruyorum o can havliyle😂 suni olsa hemen dogumhaneye mi alirlar sanki benimki de soru. Neyse ben diyorum ki bi dk musade edin esime haber vereyeim beni nst de saniyor doguma girecegim. Bekleyemeyiz ustunu cikar diyolar. Ben hoparlore vermisim bi yandan hazirlaniyorum bi yandan esime diyorum doguma giriyorum diye. Ameliyathaneye girmemle cikmam max 10 dk sürdü. Zaten igneyi yaptiklari an belimden asagi uyustu ve hareketleri hissettim ama aciyi asla hissetmedim. Uyustuktan sonra karnima bisey suruyolardi temizlemek icin. Ben sezaryeni uzun bir islem saniyordum ama daha karnim temizlenirken aglama sesi geldi. Cok cabuk ve kolaydi. Sonra beni normal odaya aldilar. Bebegimi yarim saat 1 saaat sonra getirdiler yanima. Normal olmayi cok istiyordum ama bebegim boyle gelmeyi secti ve saglikli bir sekilde yanimda uyuyor benim icin onemli olan bu. Bu arada realist olmak gerekirse gercekten agri kesici yaptiklari hâlde dikislerimin yanmasindan bebegimi normal pozisyonda emziremedim cok asiri yaniyordu. Sütüm hemen gelldi ama o agri o sizi beni cok yakti. Ilk yuruyusumu 6 saat sonunda yaptim. Zorluydu ama o birkac adimdaan sonra agrilarim hafifledi. Ameliyathanede korkularimi yenmem icin cok destek oldular ama ameliyat oncesi nst oodasindaki hemsireler ve ameliyat sonrasi aileme emir verircesine konusaan gorevliler gercekten asla insan olamaz. Nst odasinda sanci ceken bir hanimefendiye bagirip “sana tekrar mi nst cekicez, neyse gec suraya otur” diye emir vererek azarlayarak konusuyolardi. Dogum sonrasi da dikislerim agridigi icin bebegi hangi pozisyonda emzirecegimi bilemedim. Dogum olana kadar annemler gelene kadar cok gec oldu dogum olmayacak saniyorlardi. Refakatci kardesimde bekardi. Dogal olarak ikimiz de tecrubesizdik. Bebek ameliyattan 1 saat sonra geldi. Emzirmek icin de 1 bucuk saat hemsiire bekledik ki gelip bize yol gostersin yardim etsin. Ama cok rahatlardi asla ilgilenmediler. Bu yuzden zorlandim. Ama dogum sonrasi dikisler harici sezaryen asla korkulacak bisey degil. Tabi bebegimle daha rahat ilgilenebilmek icin yine olsa yine normal dogum isterdim. Nasip buymus. Cok sukur bebegim saglikli inatci bir kız. Insallah herkess bi avazda kurtulur saglikla kucagina alir bebislerini. Allah merhametli insafli hastane calisanlarina denk getirsin tüm hamişleri🤲🏻🤲🏻🤲🏻💕🥰