kcgdm Herşey o kadar rayına oturuyor ki.Ben doğumdan sonra 1 ay insanlarla iletişimim yoktu bebek odaklıydım.Gece bebiş beşiğinde yatarken ben yattığım yerde kolumda
Pişpişlemeye devam ederek uyanuyordum.Ruh gibi geçirdim ama 40 çıktıktan sonra kanamam geçip dikişimin acısı hafifleyince..Bebiş de biraz kendine gelince biz toparlanma sürecine geçtik.Şuan 3,5 aylık olduk.Ben çok pinpirikli, telaşlıydım.Çocuğuma bakamazsam, yetemezsem diye.Zaman çok çabuk geçti.Annelik içgüdüsel birşey.Yaşadığım olumsuzlukları çevremdeki anne adaylarına özellikle ve gururla anlatırım, kendileri o döneme geldiğinde kendini kötü hissetmesin.Herkes aynı süreci yaşıyor ve yaşayacak.Kimse mükemmel olmak zorunda değil.O yüzden akışına bırakmalıyız.Sende çok iyi bir anne olacaksın eminim.