Öncelikle doğumu yaklaşanlar lütfen okumasın. İlk doğumum o kadar güzel geçmişti ki herkesi sezaryen olması gerektiğine ikna etmeye çalısıyordum resmen. 2. Hamileliğimi öğrendiğimde bundan sebep hiç korkmadım. Nasıl olsa rahat doğum kolay doğum diye kodladım kendimi. Ama hiç öyle olmadı. İlk doğumun esamesi bile okunmadı. 3 gün önce 37+5 de akşam 6’da birden suyum geldi. 1 saat içinde hastanedeydim, ilk doğum sezaryen olduğu için bu da öyle olacaktı. Neyse bana dediler ki en son ne zaman bir şey yeyip içtin? Yarım saat önce su içtim dedim, o zaman 6 saatten önce sezaryene alamayız dediler. Peki tamam dedim. 1 saat sonra sancım başladı bildiğiniz 5 dk da bir nst’de 100’leere vuran sancı. Yalvarıyorum ya ağrı kesici yapın ya da doğuma alın zaten uyumayacağım spinal olacağım diyorum. Aslaaaa ne ağrı kesici yapıyorlar ne de doğuma alıyorlar. 6 saat boyunca bu sancıları çekip gece 12’de sezaryene alındım. Doktor spinal iğnesini yaptı iyi hoş bir şey hissetmedim. Doğum bitti odaya geldik dedim de bacaklarım uyusuk ama karnımın ağrısını hissediyorum. İlk doğumda asla hissetmedim, 6 saat sonra uyusukluğum yavaş yavaş geçmişti. Bunda 1 saat içinde ağrı kesici yaptılar çünkü sezaryen kesi ağrımı hissediyordum. Neyse o bitti derken şiddetli omuz ağrım başladı ama nasıl bir ağrı ağlıyorum yeri göğü inletiyorum. Sezaryen ağrımı unuttum. Gaz sancısı dediler, meğer bebeği çıkarırlarken fazla bastırdıkları için kaburga ağrım omzuma vurmuş. Hala aynı ağrıyor uzanamıyorum. 2 kas gevsetici iğne, ağrı kesici serum, antibiyotik serum en son morfin bile geçirmedi. Bunların üzerine bir güzel de açtıkları iki damar yolundan birinden verdikleri ilaçlarım hiç biri damardan geçmemiş hepsi kolumda koca bir ödem olarak kaldı. Açan hemşire beceremiş, bugün taburcu olurken fark edildi. Allah herkesi işinin ehli insanlarla karsılastırsın. 10 doğum daha yaparım dediğim ilk doğumdan, bir daha tövbe dediğim ikinci doğuma..