Merhaba kızlar🫶🏻
Neredeyse hamileliğimin başından beri buralardayım. Bir çok kez doğum hikayesi okudum, sıra benimkini yazmakta ☺️
Kızımın gelişimi üç aşağı beş yukarı 12.haftasından beri 1 hafta 10 gün kadar ileri gidiyordu. Doğum normalde 6 Haziran olacaktı ama ben korkmama rağmen sezaryen tercih ediyordum bu yüzden tahminim mayıs sonu gibiydi.
- haftaya bir şekilde gelmiştim ta ki gebelik tansiyonum çıkana kadar. Bu ayın başında tansiyondan dolayı hastaneye yatışım yapıldı. 3 gün kaldım. Ve muhtemelen doğum mayıs sonundan daha erken olacaktı. Alfamet’e başladım. Bir şekilde kontrol altında tutmaya çalıştık ama 15 Mayıs’a kadar tutabildik 🥰
15 Mayıs Perşembe sabah kalktığımda her zamanki gibi tansiyonumu ölçtüm. Normaldi. Son doktor kontrolünde 14/9 çıkmıştı. Halbuki günlerdir gayet stabil ilerliyordu. Doktor bir şartla eve göndermişti tansiyon hapını 3e çıkarmamı istedi ve 14ü görürsen hemen gel dedi. Ertesi günü doktor kontrolüm vardı not alıyordum günlerdir tansiyonumu.Her neyse ardından kahvaltı yaptım dinlendim yine tansiyonumu ölçtüm. Tahmin edebileceğiniz üzere tansiyonum uzunca bir süre 14 cıktı. Eşimi aradım izin alıp geldi. Her şeyim hazırdı ne olur ne olmaz diye bavulu da yanımıza aldık ve hastanenin yolunu tuttuk. Özet geçeceğim çünkü hem yazmak istiyorum hem de bebeğimi uyuttum ve ben de biraz uyumalıyım ☺️❤️
Tansiyonum hastanede yine yüksek çıkınca yatışım yapıldı, doktorumla görüştüler. Ya bu akşam ya da yarın doğumu yapabileceğini söyledi. Ben de rahattım açıkçası nasılsa yarın falan olur diye düşünüyordum. Odamı hazırlarlarken bir anda sizi alıyoruz dediler ben şok oldum tabi. O kadar hızlı gelişti ki anlatamam. Odam bile belli değildi. Hemen kıyafetleri giydirdiler, dosyamı verdiler tekerlekli sandalyeye oturtuldum, kucağımda yavrumun kıyafetleri ile ameliyathaneye alındım. Aylardır acaba nasıl olacak dediğim şey gerçekleşti. Özellikle merak edilen bir şey varsa seve seve cevaplarım. Onun dışında benim önceden merak ettiğim detaylardan bir kaçı ile aydınlatmaya çalışayım naçizane 🥰🌸
-Spinal acıtmıyor, elime açtıkları damar yolu daha çok acıtmıştı.
-Bir şey hissetmiyorsunuz acı falan, sadece sarsıntılar oluyor o da asla dayanalamayacak bir şey değil.
-Ben içeri girdikten 25 dk sonra bebeğim çıktı çünkü içerde hazırlık yapmalarını bekledim. İşlemden ne kadar sonra çıktı derseniz de tahmini 7-8 dkda diyebilirim.
16.25te girdiğim ameliyathaneden 18.15de çıktım. Bir tık uzundu çünkü bebeğim doğduktan sonra doktor yumurtalığımda bir kist fark etti ve hazır açmışken onu da almaya karar verdi 😜
-Sakinleştirici isterim diye düşünüyordum ama istemedim, anestezi uzmanı bebeğimi gördükten sonra istersem yapabileceğini söyledi ama sonrasında istemediğimi fark ettim
-Benim için en sıkıntılı olduğunu düşündüğüm kısım beneğim çıktıktan sonra bir süre daha orda kalacak olmak, ama anestezi uzmanı bana çok yardımcı oldu gerçekten. Başından sonuna kadar benimle konuştu, neler yaptıklarını söyledi beni çok rahatlattı hakkını ödeyemem.
-Sonda muhabbeti vardı bir de, uyuştuktan sonra taktılar ama tamamen uyusuk değildim, spinal iğnesi yapıldı heme yatırdılar, önüme perde düştü benim ay aman uyuşsun öyle takın dememe kalmadan bacaklarımı açıp 3 saniye içinde taktılar hiçbir şey hissetmedim.
Şu anlık aklıma başka gelen bir detay yok canlarım. Öncesi ile ilgili, süreç ile ilgili, sonrası ile ilgili sizin sormak istedikleriniz varsa cevaplamak için hazırım.
Çok güzel bir duyguymuş gerçekten. Şimdi 4 günlük taze anneyim. 🥹
Zor ama çok güzelmiş. Allah isteyen herkese nasip etsin. ❤️