Selam kızlar banada yazmak nasip oldu çok şükür doğum hikayemi buraya nasıl yazarm acaba normalmi sezaryen mi doğurcam diye kendi kendimi yerkenn doktorum çatı kemiği basık bebekte karın ve omuz çevresi önden gittiği için kanala tıkanma riski var diye 37. Haftayı doldurduktan sonra sezaryenle alalım demişti bende ilk gebeliğimde 24 haftada erken vajinal doğum yaptıgım için o doğum şeklinden çok korkuyodum sezaryen diynce biraz rahatladım gibi oldu taaaki ameliyata girene kadar doğum yapacağım gün geldi bundan sonrasını etkilenecek olanlar geçebilir. Kızlar ameliyathaneye götürülürken çok duygusal zaten girdik neyse spinal anesteziyle istiyodum burda herkes sinek ısırığı kadar bile yok dediği için cesaretliydim oturdum doktor yapmaya çalıştı ilkinde kendimi çektim girerken değilde o ilacı verdiğinde bi irkiliyosun onu yapamadm kaçtım zorlandım 2 3 defa denedi ben zorlandım açıkçası neyse uzandım titriyorum korkmaya başladm ortamdan ister istemez ama çalışanlara göre okadar rahatlarki gülüyolar ediyolar doktor geldi bana başladığını söylemedi zaten hissedilmiyor sadece siliyolar tüm karnını bacaklarını ozaman böyle garip his oluyor vücutta uyuşuk oldugu için neyse kestiler derken bebeği çıkarma kısmı zordu 3 kişi göğüs kafesimden bastırdılar baya orda acı hissetmedm baskı hissettim baya bebek çıkınca zaten gördüm hemen çok güzeldi dünyalar benim oldu getirdiler tentene temasta oldu giydirip odaya göndermişler ben bir 20 30 dk daha kaldım burda birisi lambaya yansıyodu gördüm herşeyi demiş gerçekten lamba camına yansıyodu ben bakmadım ama etkilenmemek için sadece yeşil örtüye baktım. Ameliyat bitti odaya çıktık zaten uyuşuksunuz sadece omuzlar falan ğşüyor ağrı falan yok sondayı da hissetmedim bu arada uyuşukken taktılar çıkarırkende acımıyor ayaktaydım çıkarmışlardı ondan korkcak bişe yok. 4 saat sonra ayağa kaldırmaya geldi hemşireler ilk kalkış zor falan yazmıştı herkes ben ondada zorlanmadım zorlancam sandjm baktım bişe yok yürüdüm açıldım. Sonra zaten hiç kendimi salmak istemedim hep saat başı yürüdüm. Ben anksiyete ve panik atak hastasıydım verilen serumlardan benim durup dururken birden oturuyodum dilim uyuştu bayılma hissi geldi orda çok korktum panik atak bastı ölcem sandım doktorlar geldiler annem korktu falan sakşnleştirici verdiler oksijen verdiler düzeldi aslında oksijenim normalmişte ben rahat edeyim diye verdiler . Akşam bidaha oldu aynısı ay bu sefer geçmedi yine sakinleştirici verdiler ama ben daha kötü oldum kendimi kaybettim sandım ben kimim diyorum gözümü kapatmaya korkuyorum 24 saat zaten heyecandan falan hiç uyuyamamıştım oda etkiledi tabi baya korku panik yaşadım yani çok zorlandım doktorum psikiyatriye konsültasyon yapcam seni dedi sabahı nasıl bekleyeceğimi bilemedim açıkçası ben ameliyata girerekenn bir sebepten dolayı çok ağlamıştım o kişi yüzünden tüm korkularım paniklemişti ondan bence kötü geçti benim hikayem. Sabah oldu çıkacağımız gün geldi ağrılar dayanılmayacak gibi değil ama tabiki istediğiniz gibi kalkıp oturma yatma yok hızlı hareket yok yani heo karından dikiş sızlamasından dolayı 4. Günüm hala zorlanıyorum ayaklarım çok ödemli hemen inse dikişim yanmasa acımasa bebeğime hevesle bakmak istiyorum ama işte 😓 herkes sonrası zor derdide inanmazdım abartı sanırdım evet büyük acılar unutulo ben mi yaşadım bunları film gibi diyosunuz ama iyleşme süreci zor gerçekten yani ben hep kendi işimi kendim hallettiğim için bana bu süreç çok zor geldi hizmete alışkın değilim. Hemen iyileşipp her işimi kendim yapmak istiyorum. He bide gaz çıkarma süreci var oyğzden sürekli yürüdüm sıcak bişeler içtim en önemlisi kimyon götürmğştüm ılık suya koydum içtim gerçekten ozaman çıkmıştı komposto bende pek işe yramadı kimyon yaradı. Gaz geliyorda çıkarması sıkıntı böyle ıkınamıyosunuz ama sonra oda düzeliyor. Hepsi süreç halinde düzeliyor önemli olan zamana bırakıp bol hareket su içip düzelmeye çalışmak beklemek tabi yoruyor sonuçta bebek bakma süreci var süt lazım falan yani sezaryen isteyerek yapalımmı diye herkese sorardım bence cevabını aldım keşke nırmal doğumdan korkmasaydım çatımda dar olmasaydı onu olsaydımda bukadar uzun iyileşme süreçli bir dönemim olmasaydı. Cesaretiniz varsa çatı müsaitse zorunlu değilse bence vajinal doğum yapın böyle diyenlere burda içimden of abartma derdim ama haklılarmış. Böyle kızlar benm sürecim beklediğim kadar aşırı korkunç değildi aşırı kolayda değildi ama tek bildiğim bebeği kucağjna aldığın an gerçekten neren acıyosa ağrıyosa anında geçiyor😂 bırakınca acımı hatırlıyorum. Çok şükür bunada inş ben ve benm gibiler hemen iyileşir atlatırızda bebişlerimize kolay bakarızzz