Ckraynr benimde aklım oğlumda. Ama evde bırakacağım. Hatta sezeryan olduktan be toparlandıktan sonra 2. Gün hastaneye getirsinler istiyorum, beni ne kadar iyi görürse o kadar iyi.
Ama ilkinden farklı oluyor 2. Doğum haklısınız. Kafanız bomboş gitmiyorsunuz hastaneye. Biraz arabesk ama örnek vermek için yazıyorum; İlk doğuma girerken rahatlıkla eşinizle “doğumda ters birşey olursa önceliğin bebek olsun” diyebilirsiniz. Ama 2. Çocuğunuz ise bu cümleyi kurmak çok daha fazla acı hissettirir.
Acaba oğlum kardeşini görünce gerçekten ne hissedecek, bu süreci onun için iyileştirmek için ne yapabilirim hep bunları düşünüyorum.