İyi ki anneyim, çünkü bir kalbin içinde başka bir kalbi taşımanın ne demek olduğunu ancak şimdi anlıyorum.
Bir bakışla dünyamı aydınlatan o gözlerde kendimi yeniden buluyorum.
Küçücük bir gülümseme, yorgunluğumu alıp götürüyor.
Gece uykusuz kaldığımda bile şikayet etmiyorum; çünkü o nefesin, o minik ellerin varlığıyla her şey anlam kazanıyor.
İyi ki anneyim, çünkü koşulsuz sevgiyi, sabrı, fedakarlığı en saf haliyle yaşıyorum.
Her “Anne!” deyişi içimi titretiyor; hem büyük bir sorumluluk hem de tarifsiz bir mutluluk taşıyorum.
Hayatın anlamı, artık sadece kendi adımlarım değil… Onun ilk adımı, ilk kelimesi, ilk gülüşü oldu her şeyim.
Kendimden çok onu düşünmeyi öğrendim.
İyi ki anneyim, çünkü onunla yeniden çocuk oluyorum.
Beraber büyüyor, öğreniyor, bazen ağlıyor ama en çok da birlikte gülüyoruz.
Bana öğrettiği sevgiyi kelimeler yetmez anlatmaya…
İçimde taşıdığım bu koca sevgi, anneliğin bana verdiği en büyük mucize.
İyi ki anneyim… Çünkü her sabah gözlerini açtığında bana “Sen benim dünyamsın” der gibi bakıyor.
Ve ben o bakışta, dünyanın en kıymetli, en kutsal yerinde olduğumu biliyorum.