Buse4161 Kedi annesiyim ❤ papatyam cennet Kusum şimdi benimle değil. şuanda bu postu gördüm ve her zaman onu anarken aklıma gelen şarkı televizyonda karşıma çıktı. “Sen kal ölene kadar” Papatyam özel bir çocuktu. Doğuştan denge sorunu vardı. O zamanlar kızım yoktu çok istiyorduk bir evladımız olsun sonra karar verdik bir kedi sahiplenmeye, dilim onun için kedi demeye alışık değil normalde. Hediye gibi mucize gibi geldi papatya bize sahiplendiğim kişi ile güzel bir dostluk kurduk ben 1 sonra hamile kaldım. Bir Kızım doğdu , bir kızım 3 ay sonra melek oldu. Girişte oturuyorduk O zamanlar gece dışarı çıkmak istedi 1 2 defa yine O günlerden birinde çıkmak istedi. Ben istemedim gitmesini eşim gitsin gelir görmüyormusun nasıl parçalıyor kendini dedi ve gitti. Daha gelmedi papatyam bütün gece bekledim sabah oldu hala yok, daha önce doğuştan engeli olduğundan gece biri bulmuş veterinere götürmüş araba çarpmış buna diye doktor doğuştan olduğunu söyleyince aldığı yere bırakmış geri geldi kızım. Yine öyle sandım gelir dedim öğlen oldu hala gelmedi. İlanlar çıkardım eşim her yeri aradı, O zaman oturduğum yer ormanın içiydi yani bulması kolay yerdi. Akşam oldu yan kapıcının yanına gittik aklım hala kızımdayı, en son beni karşılarına aldı yan kapıcı komşumuz anlattı bir bir ne kadar çok ağladım arkasından ne çok üzüldüm. Araba çarpmış kızıma yan kapıcı bulmuş üst sokakta hemen eşimi aramıs ulaşamamış. Beni de aramıştı ağzımı yoklamis sonra eşime ulaşınca yanına çağırmış göstermiş anlatmış. Ben hala iki kız annesiyim biri papatyam melek oldu diğeri de onun emaneti olan asel ceylin. Hala dışarıda kedi severken elim titrer aklıma papatyam gelir. O benim en büyük şansım oldu iyi ki benim kızım olmuş. Çok vicdan azabı çektim çok keşke dedim ama hiçbirşey geri alınmıyor. Onun anılarıyla beraber kaldık geriye
