Merhaba kızlar. Burada hep normal doğum yapanların yazılarını okurdum sezeryan olanlara bakmazdım bile hiç çünkü çok normal doğumu istiyordum. Fakat 41. Haftam dolduğu için ve ne açılmam ne de bebek aşağı inmediği için son gittiğim kontrolde doktor beklemenin anlamı yok bugün alalım bebeği dedi. Doktorumda en son çare sezeryan yapanlardan, ben onu duyunca ağlamaya başladım çünkü hiç hazır değildim doktorum sen dinlen bi kararını ver beklemek istersen bekleriz ama riske atmamak en doğrusu dedi. 3 saat ağladıktan sonra kararımı verdim ve sezeryan için hazırlıklara başladık. Ailelerimiz geldi, biz zaten herşeyi araba bagajında tutuyorduk. Odamız hazırlandı süslendi ve zaman geldi aldılar beni ameliyathaneye.. O belden yapılan iğneden inanılmaz korkuyordum ama hiçte korkulcak gibi değilmiş acımadı hiç. Elektrik çarpıyo gibi oldu bacaklarıma ve uyuştum tamamen. Bebeğimin çıkması 4 dk sürdü 🤭 ve göğsüme koydukları an 30 yıllık ömrümde en güzel yaşadığım an diyebilirim. O yumuşacık pamuk yanağı yanağıma değdiğinde başka bir evrendeydim sanki ❤️ spinal ve epidural kombine yapılmış bana bu sebeple odadaki sürecim çok konforlu geçti. Aşırı ağrı sızı çekmedim 5 saat sonra ayaklandım hep yürüdüm. Ben elimi kağıt kestiğinde bile dayanamayan insan sezeryanı gözümde çok büyütmüşüm dedim. Ama sizlere tavsiyem ilk 20 gün en azından sadece bebekle ve kendinizle ilgilenin bırakın evdekiler napıyosa yapsın siz o anların tadını çıkarın. Bunları yazarken bebeğim yanımda uyuyor ☺️ darısı en güzel şekilde sizin başınıza 🙏 Uzun oldu kusura bakmayın. Öptüm sizi canım kızlar sormak istediğiniz olursa cevaplarım