41+1 de doğum yaptım sorunsuz geçen bir hamilelik yaşadım elhamdüllilah. 38. Haftamda muayene gittim her şey yolunda dediler. Ama enfeksiyon başlamış bende idrar yolu enfeksiyonu ilaç verdiler. Fakat hiç kullanmadım🥲. Ondan sonra ki haftalarda hep muayeneye ve acilden gittim sancım yoktu. 6 Ekim için gün verdiler. O güne kadar gelmezse suni sancıyla başlatacaklardı. Pilatesler ananaslar yürüş merdiven in çık ilişki her yolu deniyorduk ama hiç sancı yoktu. Oğlum gelmek için 6 ekimi seçmiş. Gecesi diş ağrım başladı hem doğum stresi hem diş ağrısı beni mahvetti. Sabah yola çıktık 8 de evden çıkmadın Meryem ana oyunu dualarla suya koydum. Kendimi Allaha teslim ettim evladımı da. Yol boyunca dualar ettim. Yatış yapıldı nstye bağladılar. 1 gün öncesi acile gittim bir şey var mı baksınlar diye hiç açılma yoktu. Nstden sonra açılmama baktılar 2 cm açılmam vardı hissetmemiştim bile hiç sancım yoktu. Suni sancı verdiler. 11 de suni sancı aldım. 2-3 dakika sonra sancılar gıdıklar gibi geliyordu. Sürekli dua ediyordum. Nstyi çektiklerinde pilates topuna gidiyordum yanımda annem vardı beni strese koymamak için hiç konuşmuyordu. 5 cm açılmadan sonra bir ara bağırmaya ve ağlamaya başladım dayanamıyorum anne bu ney bana ne verdiler diye ebelere bağırıyordum dayanamıyorum diye. Benim haberim yok ama anneme 24 saat bile sürebilir doğum demişler. Geldiler suni sancıyı aldılar benden. Alttan fitil olarak vermişlerdi. Ve sancılar gelip gidiyordu ama tahmin edersiniz dayanılması zor. Bir yerde görmüştüm aklımda kalmış sancı gelince nefes al ver. Baktım ki bağırmanın hiç bir çaresi yok bana hiç konuşmadan sancı geldiği an nefes egzersizi yaptım ve öyle güzel geldi ki keşke ilk andan beri yapsaydım. Yorulmuştum artık sancılar sıklaşmaya başlamıştı. Sadece nefes alıp veriyordum. Nstyi çektikçe kalkıp yürüyordum pilates topundaydım. Sancı geldiği an hemen durup nefes egzersizi yapıyordum. Sancı o kadar garip ki geldiği an o kadar zor ama gidince sanki hiç bir şeyin yokmuş gibi. Ebe muayene geldi 7 cm olmuş dedi. İsterseniz duşa girebilirsiniz dediler annem beni duşa koydu saçımdan aşağısına sıcak su döktük o kadar iyi geliyordu ki annem sonra anlatıyor o yüz ifaden çok duyguluydu sen de ağlarsın diye kendimi tuttum diyor. Duşta da sancı geliyordu annem belime su tutarken ben nefes egzersizine devam ediyordum. Çıktık duştan 5- dk sonra bi baskı hissettim ıkınma isteğim geliyordu sancı geldikçe anneme git ebeyi çağır doğum başladı dedim annem gitti geldi kızım daha var bekle dedi kısık sesle konuşuyordum gücüm kalmamıştı. Anne nolur kendimi yormak istemiyorum bağıramıyorum doğum başladı dedim. Benim ebem yemeğe gitmiş diğer ebe geldi daha doğurmuyorsun ama bi bakayım dedi çok sinir olmuştum ona. Daha elini atacaktı ki suyum patladı ben patlatmadım pınar doğuruyorsun sakin ol dedi ama ben sakindim kendisi panik yaptı😂. Odam hazırlandı hızlıca olduğum oda hızlıca bir doğumganeye döndü o sırada annem bi o tarafa bi bu tarafa koşturuyordu kızım ablaları dinle ne derlerse yap diyordu. Annemi öyle görünce ağlamaya başladım anne nolur çık beni böyle görme diye annemi de dışarıya aldılar. Çatala çıkmadım yatağımda bacaklarımı açarak doğum başladı. Ikınmaya başlayacaksın sakin ol tüm iş sende dediler o kadar korkuyordum ki. Sancı gelmeden ıkındım ve tabiki hiç bir faydası olmadı ebe bana baktı hayır böyle olmaz bebek gelmez böyle dedi ıkınmayı gösterdi. Aslında biliyordum ama o an heyecandan ne yaptığımı bilmiyordum. İkin dedi sancım yok dedim ve sancı geldi 2 3 ıkınmada çok iyi devam dedi bi ara korktum bacaklarımı kapattım sakın yapma bak bebeğin kanalda boğulur dediler Taöam ne istiyorsanız onu yapacam dedim. Hadi bak sarı kafalı bir oğlun geliyor ıkın dediler ney sarı mı dedim sancı geldi ıkındım ve bebeğim 17:54 de doğdu. O doğunca ne ağrı ne sızı ne başka bir şey. Hiç annelik duygum yoktu hastaneye giderken eşime ben anne olamam hiç bir duygum yok demiştim. O kucağına alınca anlarsın lafı var ya o kadar doğru ki sanki o benim hayatımfı ben oydum. O benim her şeyim. Daha sonrasında kesim vardı dikişlerimde oldu dikerlerken acı hissettim ne olur çok acıyor dedim tekrardan uyuşturudular sonra bebegimi emzirdim sonra beni odaya aldılar odaya bebeğim de ben ayakta gittik çok şükür iyiydik Bir gün hastanede kaldık ve evimize döndük tabii ki tuvalete giderken zorlanıyordum kendime ekstra dikkat ediyordum ama aslında iyiydim hiç korktuğum gibi değilmiş doğumdan sonra ya ben gerçekten doğurdun mu acı çektin mi o anlar nasıl geçti hatırlamıyorum hayal gibiydi Allah isteyen herkese annelik duygusunu tattırsın şu an Kimi görsem anne olmasını istiyorum çok güzel bir duygu tarif edilemez aslında doğumdan hemen sonra ben buraya hikayem paylaşacaktım fakat oğlum küvezde girdi ve bir hafta küvezde kaldı ondan sonra uygulamaya girmek istediğimde süremde olduğu için giremedim size yazamadım ama hep aklımdaydı yazmak çünkü hamileyken sabahlara kadar doğum hikayeleri okuyordum.