İlk gebeliğim Aslında en başından beri vajinal doğum istiyordum bebeğimin pozisyonuda uygundu ama 37+2 de bebeğimin hareketlerinde azalma hissettim bütün gün dinledim gebelik şekerim olmasına rağmen çikolatalar yedim ama değişen birşey olmayınca içim rahatlasın diye hastaneye gittim
Kordon dolanmış boynuna kalp atışları yavaş diye aynı gün Sezeryan doğum önerdi doktorum ben gurbetteyim bulunduğum şehirde ben ve eşimden başka hiç kimsemiz yok annem biletini bir sonraki haftaya göre ayarlamıştı ve asla yeni bilet bulamadık ( bayram tatili sonrası olduğundan)
Miniğimi riske atamazdım bu yüzden bütün cesaretimi toplayıp Sezeryan doğumu kabul ettim eşim refakatçi kalacaktı
Ameliyathanede spinal anestezi yapıldı hiç ama hiç hissedilmiyor bile. Sadece dokunmalarını hissettim kendimi sakinleştirmeye çalıştım hep şimdi kızıma kavuşacağım diye 20 dakika falan sonra kızımı öpüyordum
Akşam 11 de çıktım ameliyattan odaya geçtiğimde hemşire gelip karnıma bastırdı kanamayı görmek için abartı bir acı değil sonda takıp çıkarıldı hissetmedim bile ilk yürüyüşü sabah 5 te yaptık zorlanmadım kahve ve bitter çikolata da yemedim baş ağrım da olmadı çok şükür öyle çok güçlü biride değilim elime iğne batsa söylenirim ama herşey insanın içinde ve inanmasında bitiyor bence
Kızım için hep kendimi motive ettim yapabilirsin diye ve yaptım da Rabbim de güç verdi 10 gün oldu 7.güne kadar sadece eğilip kalkmakta zorlandım onun dışında her işimi yapabiliyorum
Tek derdim kızımla uykusuz gecelerimiz feda olsun oda miniğime
Bu hikayeleri okuyan heyecanla gün sayan bütün annelere en güzel doğum hikayesi nasip olur inşallah 🤲🏻🤲🏻