Allahıma çok şükür bunu yazmak bana da nasip oldu… şu an bebeğim yanımda uyurken sizlere yazıyorum. Bu sabah planlı olarak sezaryen doğum için yol çıktık. Özel bir hastanede doğumum gerçekleşti.
Sabah 6:30 civarında evden çıktık. Arabanın arkasında puset, valiz ve gıda çantası tam tekmil hazırlanmıştı 😂 Hastaneye ulaştığımızda saat 6:50 idi ve acilden giriş işlemlerim yapıldı. Hemen odama çıkardılar beni ve tansiyon, nst bakıldı. Daha sonra hemşire varis çorabı, önlük ve bone getirdi, hazırlandık. İçimde o ana kadar inanılmaz büyük bir panik dalgası vardı ama ameliyathane seni bekliyor dedikleri saniye birden buz kestim. Artık dönüş yoktu 🥺
Eşim peşimde ben de yatakta asansöre bindik ve ameliyathanenin yolunu tuttuk. İçeri tek başıma alındığımda resmen duygularımı aldırmış gibiydim. Soğukkanlı olmalı ve yalnızca bebeğime odaklanmalıydım.
Beni ameliyat masasına aldılar ve birden etrafım kalabalıklaştı. Biri damar yolu açıyor, biri sondamı takıyor, doktorum da batikon ile göbeğimi dezenfekte ediyordu. Açıkcası sonda kısmında canım yandı çünkü kendimi fazlasıyla kastım bir anda. Eğer gevşek olursanız hiç acımayacağına eminim.
İşlemler sürerken doktorum yüzüme bakıp, “Hazır mısın 5 dakika sonra anne olmaya?” Dedi ve cevap bile veremeden uyumuşum. Ben o mutlu soruya vereceğim cevabı düşünürken anestezi etkisine girdim bile.
Gerçekten de 5 dakika sonra uyanmış gibiydim. Üstüm başım temizlenmiş, örtülmüş asansöre bindiriliyordum. O sırada eşim başımda telefondan bebeğimizin resmini gösterip ne kadar iyi olduğunu anlatıyordu. Tabii kafam çok yerinde olmadığı için bu kısımlar hep hayal meyal… Son derece mutlu, biraz da şapşal bir şekilde odama alındım. Odadaki herkese kahkaha atıp iltifatlar etmeye başlamışım 😂
Odama geçtikten sonra bebeğimi getirdiler… işte o mucize anı… hayatımda daha önce hiç tatmadığım, o eşsiz duygular silsilesi… Rabbim isteyen herkese nasip etsin 🙏🏻
Oğlumun aşıları ve bakımı da yaptırılıp giydirilmişti. Henüz sütüm pek olmadığı için mama vermek durumunda kaldık. Sonrasında bir uyur bir uyanık yavrumu kucaklamaya devam ettim.
Bu sırada hemşire 4 kez belirli aralıklarla karnıma bastırıp kanamayı kontrol etti. İnanın bana korkulacak bir şey yokmuş. Hafiften acı hissediyorsunuz dikiş kısmında ama bastırdıktan sonra kan aktıkça rahatlama geliyor.
İlk kalkış! Sanırım bu süreçteki en kolay şeydi. Önce beni oturur pozisyona getirip kayısı hoşafı içirdiler, şekerim de düşmesin diyeymiş. 5 dakika sonra yavaş hareketlerle ayağa kalktım. Önce odanın içinde sonra koridorda yavaş yavaş yürüdüm ve resmen karnımın rahatladığını hissettim.
Şimdi ise ağrı kesici serum kolumda, oğlum yanımda sizlere yazıyorum. Anneliğin mucizesini ben de tattım arkadaşlar… isteyen herkesin de tatmasını dilerim 🙏🏻
Ben panik atak olduğum için ve kilo olarak sınırın ötesine geçtiğim için genel anestezi önerdiler ki ben de kabul ettim. Çok da memnun kaldım.
Dualarımdasınız. Lütfen sizler de dualarınızı eksik etmeyin. Dipnot; Gazım bir saat önce çıktı ve çözümü kayısı+kuru dut kompostosu. 😘❤️