Herkese merhabalar,
Neredeyse korktuğum her şeyi yaşadığım ama yinede güzel hatırladığım bir doğum yaşadım. Etkilenecek olanlar burada bırakabilir:)
Hamileliğimin başından beri her iki tür doğumdan da korkan biriydim ama sonrasındaki toparlanma hızı, daha doğal olduğunu düşünmem ve bebeğin geleceği zamanı kendi seçiyor olması nedeniyle vajinal doğum istiyordum. Ama vajinal doğumda da diretmedim hiç bir zaman. Bebeğim ve benim için o an sağlıklı olan ne ise o olsun düşüncesindeydim.
Çok rahat, mutlu bir hamilelik geçirdim. 12.haftadan itibaren pilatese başladım ve son haftaya kadar devam ettim. Son haftalara doğru ise yürüyüşlere ağırlık verdim. Ahududu yaprağı çayı, hurma, egzersizler derken tüm tuşlara bastım ama minnoşum bir türlü gelmedi. Doktorumla konuşarak suni sancı ile başlatmaya karar verdik doğumu. Doktorumda 41. Haftaya kalma taraftarı değildi. 18 Martta sabah erken saatlerde yatışım yapıldı. Vajinal ilaç olarak aldım suni sancıyı. Bir kaç defa tekrarlandı bu işlem. O sırada hastanede egzersizler merdiven inip çıkmalara devam ediyordum. Saat 16.30 gibi açıklığım 5 cm oldu. Sancılar şiddetlendi ve epidural takılmasına karar verildi. Epidural takıldı ve sonrasında oldukça rahatladım. 1 saat kadar uyudum ki sağ tarafımda çok şiddetli bir sancıyla uyandım. Tek taraflı ve dayanılmaz bir sancıydı.. Epidural öncesi yaşadığım sancıya benzemiyordu. Hemen doktorum geldi, anesteziye haber verildi. Bolus dozlar yapıldı ama benim sancım asla geçmiyordu ve gittikçe şiddetleniyordu. Ultrasonla kontrol edildi ve bebeğimin başı öne dönük olması gerekirken geriye doğru bir pozisyona getirmiş. (Oksiput posterior) Ve o şekilde baskı yapıyormuş. Düzeltmek oldukça uğraştık, bana yatak içinde pozisyon verildi ancak düzelmedi. Ek olarak yapılan epidural de tek taraflı tutmuştu. Omurgadaki sinirler her iki yöne eşit dağılmadığı için sol tarafıma ilaç daha yoğun gidiyormuş.
Sonunda doktorum pozisyonun düzelmeyeceğine karar verdi ve saat 19.30 da acil sezeryana alındım. Ortalama 3 saat kadar baş pozisyonunu düzeltmeye çalıştık ve tek taraflı çok şiddetli sancılar yaşadım. Son yarım saat dayanılmazdı ve beni kurtarın diye ağlamaya başlamıştım. Aklım yerinden gitmişti sanki.
Doktorum sezeryana karar verince ameliyathaneye inerken ben böyle hayal etmemiştim diye büyük bi duygu boşalması yaşadım. Sabahtan beri uğraşıyorduk ve az kalmıştı aslında. Ağlayarak ameliyathaneye indirildim. Canım eşim her anımda yanımdaydı.
Ameliyathanede epidural çıkarıldı ve spinal anestezi yapıldı. Çünkü sağ tarafımı hissediyordum. Ve verilen dozlar etki etmiyordu. Spinal takılmadan önce verilen dozların etkisiyle ameliyat masasında kustum. Bir yandan sonda takılıyor bir yandan ellerim bağlı kusuyorum tam bir kaostu. Spinal yapılınca büyük bir rahatlama yaşadım dakikalar içinde 19.58 de bebeğime kavuştum.
4215 kg 53 cm olarak doğdu. Tombiş bir bebekti. Doktorum 3.900kg tahmin ediyordu artı eksi 200 gr oynayabilir diyordu. Tahminleri, istekleri hiçe sayan bebeğim kendi hikayesini yazdı.
Sezeryan sonrası ilk kez ayağa kalkmak oldukça zordu. Onun dışında dikişlerimde ve hareketlerimde bir zorlanma kasıtlama yaşamadım. Bebeğim içerde kendini oldukça iyi hazırlamıştı. Emmesi çok iyiydi, sütüm ilk etapta az gelsede bi kaç gün içinde o da toparladı. Sarılık sorunu hiç yaşamadık. Zorlu ama bir o kadar da mutlulukla hatırladığım bir doğum oldu.
Hayallerimdeki gibi olmadı ama bebeğim bu şekilde gelmek istedi. Önemli olan sağlıkla kavuşmaktı.
Herkesin bebeğine sağlıkla kavuşması dileğiyle:)