Kızlar elbette herkeste oluyordur ama yine de sizlere içimi açmak istedim. 31.haftalık hamileyim, isteyerek yaptım bu bebişiii. Kocama deliler gibi aşığım çok severek evlendim o benim lise aşkım hatta. Maddi sorunlarımız haricinde bir problemimiz olmadı hiç
Sorunum şu, ben başıma gelen güzel şeyleri kabullenemiyorum sanırım. Panik atak hastasıyım, bazen geceleri sıçrayarak uyanıyorum korkuyorum ve birden bire aklıma “resmen hamileyim ve doguracağım” aydınlanması geliyor😂 biliyorum komik duruyor uzaktan ama ben sanırım korkuyorum. Mesela bebişi ilk göreceğim andan çok korkuyorum taşikardi mi yaşarım diye. Ya da gerçekten dogurcam mı ben gerçekten hamile miyim diye bazen sorguluyorum kendimi. Biliyorum harika bir şey zor oldugu kadar da mucizevi ama ben sanırım hala kabullenemedim.
Eşime çok aşıktım evlendiğimizde de bu his oldu gerçekten evlendim mi ya falan diyip şok oluyodum. Sanırım başıma gelen iyi şeyleri kabul edemiyorum ya da haketmediğimi mü düşünüyorum 🤨 sanki sonu hüsran olcak hissi var allah korusun bebişe bir şey olcak gibi geliyor
Bu his nasıl geçer? Kucağıma alınca mı? 😂 nolur psikolojik yardımm kızçeler😂🙏🏻🌺