Ozcndln
Evettt bi gün doğum hikayemi yazacak olacağım aklımın ucundan dahi geçmezken bende hikayemi yazıyorum artık.Hamileliğim çok zor geçti sabırla bekledik çünkü bebişimizi öncesinde iki düşük yaşadığım için her an korku vardı buda düşerse buda olmazsa diye.Ama nedenini ögrendik düşüklerimin kan pıhtılaşmasıve tiroid yüksekliğiydi.Sonrasında ilk aylar aşırı derecede kustum sürekli kilo verdim üzerine düşük tehlikemiz vardı zorladı bizi baya o geçti derken sonrasında bebeğimin 4. ayında plasentamızla alakalı bi sorunla karşılaştık ve erken doğum olabilir dedi doktorumuz yine bi korku yine bi üzüntü Allah'ım yardım etti derler ya hani kızım erken doğmadı bekledi çok şükür ki.Sonra kızıma trizomi 18 yani edwards sendromu tanısı koyuldu ağlamalarla geçen bi kaç ay daha bende hem teşhisi koyan hastanede hemde normalde gittiğim üniversite hastanesinde detaylı usg çektirdim ve sonuç öyle bişey yoktu kızım gayet iyiydi ama o arada geçen süreç bize ölüm gibi geldi çok korktuk açıkçası sonra erken doğumumuz olabilceğini o günde öğrendik ve pür dikkat bebeğimin erken gelmemesi için dualar ettik gelmedide😍😍😍Sonra hamileliğin son ayları da zor geçerken 40+3 günlükken bi öğlen nişanım geldi evde aksam saat 11 e kadar sancılarımın sıklaşmasını bekledik ve 3 dk da bir gelen sancılarla hastanenin yolunu tuttuk meryem ana otunuda suya koydum okudum bi yudum evde içtim tabiki 😊😊40+5 te zaten hastanede yatışımız vardı o güne ama biraz erken davrandık biz.Hastaneye vardığımızda sancılarım olmasına rağmen açıklık 0 cm di ben yıkıldım o kadar bi hafta evdeki sanci sonrası bugünde nişan geldi 3 dk da bire düştü sancılar nasıl 0 cm 🤔🤔 ama neyse yatışım yapıldı o gece serum verildi uyudum sonra sabah tekrar açıklığa bakıldı açıklık olmuş sadece 1 cm sonra lavman yapıldı o günde nst usg çekildim sürekli ama açıklık aksama kadar yine 1 cm di.Doktorum gece gelip yarin sabah doğumu başlatıcaz dedi.Allah'ım nasıl bi heyecan nasıl bi mutluluk bi sabırsızlık mucizeme kavuşuyorum yarın ne kadar mutluydum.Sabah hastanede kahvaltımı yaptım ve sonrasında 9 gibi doğumhaneye alındım suni sancı bağlandı ve nst de 5 dakikada sürekli 100 lerde gelen sancilar ve bende kıvranmalar başlamıştı bileee 🤨🤨 Sürekli ağlamaya başladım karnıma sancı girdikçe sonra annemi istedim yanıma belimi ovabilir bana destek olabilir diye ama doktorlar izin vermedi tabiki bende öyleyse sancılar geldikçe doktorlar kızsa bile çömelip tuvalete oturur gibi durdum onlar geldikçe uzanıp bekledim açıklık için bi ara alındım masaya ve açıklık olmuş 3-4 cm ama ben bitiyorum nasıl bişey bu yaaa sonra devam derken bi ara açıklık 6 cm oldu sonra habire bi baskı hissediyorum bi tuvalete çıkma hissi izin isteyip lavaboya gittim 5 dk durdum orda sancı geldikçe çömeldim harika geçiyo o şekilde rahatlıyo insan sonra lavabodan çıktım en son masaya alınırken ayakta gezsem olurmu dedim doktoruma hayır dedi bebek gelir bi anda sonra sancilar giriyodu ve ben yatakta bi kez çömeldim doktorum tabikide uzanmamı söyledi bana bende uzandım sonra bi ara doktorumu çağırdım bebek aşağıda şimdi geldi geliyo yardım edin nolur dedim gelip baktı oda ne 8 cm 😁😁 sonra altıma bez serildi oda ne kanamam gelmeye başladı tam masayauzandım birden sular gelmeye başladı bağırdım bebek geliyo diye doktorum hadi kalk doğuma gidiyoruz dedi mükemmel bi ekiple masaya alındım doktorum sancıların geldikçe ıkın hiç nefesini bırakmadan dedi tabi ilk doğum ben bilmiyorum ıkınmayı falan olmuyo olmuyo diye ağlıyorum olucak diye motive ediyolar beni sezaryene alın nolur diyorum hayır hadi geliyo bebek dediler suyumu doktorum patlattı hadi biraz derin nefes alıp sakince ver ıkın dediler bi tane doktorda dönüşümlü olarak sancı girdikçe karnıma bastırmaya başladı kesi attılar gelmiyodu bebeğim gelmiyodu nolur olmuyo yapamıyorum ben doğuramıcam diyorum doktorum olucak olucak diye beni teselli ediyo en son var gücümle ıkındım 3 ıkınmada bebeğimin başı ve kolları geldi bile Allah'ım nasıl ağlamak bu ciyak ciyak oda inledi resmen doktorlar bebeği bana gösterdi bende nasıl ağlıyorum ama mükemmel bişey bu benimmi diyorum sürekli sonra çocuk doktorumuz kontroller için aldı onu.Ve suni sancilar sonunda 29 ocak salı günü tamda yatışımın normalde olacağı gün saat 14.45 de kızımı kucağıma aldım.Bebeğim 51 cm ve 3310 gr doğdu.Allah'ım bu duyguyu herkese yaşatsın en güzel duygu yanıma verdiklerinde dikişlerim atıldı hiç ağrı hissetmedim bile o kadar mutluydum ki habire ağladım doktorum en son tamam artık sancılar yok ağlama bence dedi bende bu seferki mutluluk gözyaşları dedim.Sonra odamıza alındık bebeğimle çok şükürki bebeğim zorda olsa sütümü pompayla sağıp biberonla veriyorum memeyi tutmuyo açıkçası ama olsun o benimle ya mucizem o benim çok şükür bin şükür😚😚😚😚😚 😚😚Hakkınızı helal edin hanımlar çokça uzun oldu 😍😍😍😍