Merhabalar en sonunda beklediğim gün geldi geçti bile şimdi oğlum 13 günlük oldu ve hem size hem kendime hatıra kalsın diye doğum hikayemi anlatmaya geldim. Ben 24 yaşındayım. Ortalama bir gebelik geçirdim bir sıkıntım yoktu ama 22. Ve 30. Haftalarda erken sancı sebebiyle hastanede yattım ve gebeliğimin sonlarına doğru nstde yalancı sancılar sırasında bebeğimin kalp atışları çok düşüyordu doktorum sancı sırasında kordona bası olabileceğini bebeğin oksijensiz kalabileceğini ve doğumda problem yaratabileceğinden bahsetti ancak bu sadece ihtimaldi tabi ki. Bahsettiğim erken sancılardan dolayı 5. Ayımdan itibaren günlük ufak tefek işlerim dışında hareketlerime dikkat ederek gebeliğime devam ettim. 37. Haftama geldiğimde doktorum çatı muayenesi yaptı ve çatımın bi tık dar olduğunu(minyon tipliyim) ancak bebeğim küçük olduğu( maalesef 35. Haftadan sonra bebeğim neredeyse hiç kilo almadı çünkü ağır grip vs geçirdim) için normal doğurabileceğimi söyledi. 37. Hafta itibariyle çok çok hareketlenmem gerektiğini klasik ananas hurma merdiven yürüyüş pilates topu tavsiyelerinde bulundu. 38. Haftaya kadar yürüyüş vs yaptım 38.hafta tekrar gittiğimde bebeğin henüz aşağı inemediğini hareketlere devam etmemi yoksa sezeryan olabileceğini söyleyince sezeryandan çok çok korkan biri olarak eve dönerken pilates topu aldım ve her yalancı sancıda topa çıktım merdiven yürüyüş devam ettim. Bol egzersiz yaparken karnım aşağı düştümü düşmedi mi derken 16 mart pazar günü ara ara regl olacakmış gibi hafif hafif ağrılarım başladı o sırada 38+5 haftalıktı. 16yı 17sine bağlayan gece uykunun arasında regl sancısı gibi ağrı çekmeye devam ettim uyuyordum ama hissediyordum ağrıyı sabah lavaboya kalktım ve nişanım geldi. Doktoruma mesaj attım ve gel bi bakalım dedi alttan muayene etti ve evet nişanım gerçekten gelmişti sancılar esnasında bebeğimin kalp atışı düştüğü için bu gece yatış verip bi takip edelim bakalım dedi eve gidip kıyafet almak için müsade istedim 12.30ta hastaneden çıktık doktorum çabucak git gel yatışını yap oyalanma dedi ama benim hastaneye girişim saat 5ti. Evde biraz sancılarımı takip ettim duşa girdim spora devam ettim. Bu sancıların gerçek doğum sancısı olduğu aklımın ucundan bile geçmedi. Oyalana oyalana hastaneye geri döndük 5te girdim yatış işlemleri falan derken saat 6 olmuştu. Doğumhanedeki ebe açıklık muayenesi yaptığında 2 parmak kadar az bi açılman var dedi sabah doktor bir parmak ucu ancak demişti. Dediğim gibi bunların doğum aşaması olduğunu tam idrak edememiştim ben sabaha eve gidicem doğumun olması üç dört günü bulur diye düşünüyordum. 17 mart akşam saat 9dan sonra artık sancılarım birden artmaya başladı. Artık doğumun başladığını anladım. İlerleyen saatlerde burdan sonrasında saatlerin pek bilincinde değilim çünkü sancılarım birden ve çok sık gelmeye başladı. Maalesef ebeler sezeryan yanlısı olduğu için başıma gelip bu kadar sancı çekmemin normal olmadığını henüz iki cm açıklıkta bu kadar kıvranıyosam tam açıklığa gelene kadar dayanamayabileceğimi gece saatlerinde sezeryan ekibini toplamak zor olur isterseniz şimdi alalım sezaryene demeye başladılar ve modum aşırı düştü. Yanımda annem vardı ve bu sabaha kadar sürer ben dayanamam diyip sezaryenden aşşırı korkan birisi olarak sezaryen istemeye başladım çünkü doğumun ilerlemeyeceğini ve eninde sonunda sezaryene gireceğimi düşündüm o anki sancıyla. Buraya kadar negatif bir doğum hikayesi gibi gelebilir ancak aslında o kadar güzel bir doğumum oldu ki. Tam artık açılmamın olmadığını yapamayacağımı doğumun çok uzun süreceğini düşünürken eşimi sezaryene girmek istiyorum dayanamıyorum diye yanıma çağırmıştım ancak beni o anki sinirime eşimin yakasına yapışmalarıma rağmen beni devam etmem için çok güzel ikna ettiler 😂 doktorum geldi bana açıklık muayenesi yaptı ve ebelerin yanına geçmişti o sırada da annem koridora çıkmıştı ve açıklığımın dört cmye ulaştığını duymuş ve yanıma gelip kızım bak doğumun ilerliyo dört cm olmuşsun dedi. Bana o an öyle bir umut geldi ki sancıyı boşuna çekmediğimi öğrendiğimde çok rahatladım. Ama bi yandan sancı geldikçe sezaryen diye sayıklayıp bir sancı gittikçe yok yok tamam devam diyip devam ediyodum 😂 Doktorum son kez sordu dayanamıyorsan ameliyata alabilirim dedi ve tereddütlüde olsa annem ve eşimin desteğiyle devam dedim. Benim sancılarım daha önce duyduğum dinlediğim sancılar gibi değildi. Benim duyduğum sancılar gelir vurur gider şeklindeydi ancak benim sancılarım neredeyse hiç gitmedi çok çok sıktı ve bu yüzden biraz hızlı yorulmaya başlamıştım epidural istedim çünkü ıkınma aşamasına gücüm kalmayacağını sabaha kadar sancı çekmeye devam edeceğimi düşündüm epidurali istediğimde saat gece 11.30-12 civarındaydı ve açıklığım 4.5-5 cm dediler. Anestesi doktoru geldi epirural kateteri açıldı ve doz vuruldu ancak kendi doktorum dozu vurmayın ben az ileride vuracağım demiş bir karışıklıkla ilaç erken vurulmuş oldu. Bana açıklık muayenesi yapıldı ve doktorum odama aldı nst takibi yaparken beş dakika kadar sancılar kesildi ve işte bunu istemiyorduk dedi. Meğerse epiduralin takılması zaten 30-40 dakika anca falan sürmüştür takıldıktan sonra açıklığımı sordum 7cm dedi 🤯 tam o sırada doktor içeri gittiğinde eşime fotoğraf atmıştım 00.28de. Ve resmi attıktan iki dakika sonra büyük tuvaletim gelmiş gibi hissettim ve hemen doktor geldi ıkınma hissin var mı dedi evet diyince ıkınma hissin geldiğinde ıkın dedi. Ve o ıkınma hissi on dakika içinde zirveye ulaştı ben sık ıkınmaya başlayınca tekrar muayene etti ve tam açıklık. Hemen here çömeldim beş dakika boyunca yerde çömelerek ıkındım. En sonunda yerde ıkınırken çıkıyor diye bağırdığımı hatırlıyorum hemen beni doğum odasına aldılar beş dakika içinde oğlum doğdu saat 00.52de 🥹🥹 epizyotomi yani kesi atıldı ama hiç hissetmedim ve iyiki atılmış yırtığım olmadı kontrollü oldu dikişlerim. Takip için yatmaya gidip gece geçmeden doğurdum. Ki ben normalde minyon tipli insanlara göre nazlı canı tatlı biriyim insanlar normal doğum yaptığımı duyduğunda şoka girdiler. Demek istediğim şu ki boyun kısa zayıfsın irisin ufaksın çatın dar nazlısın canı tatlısın sen dayanamazsın bunların hepsi boş buna inanın kendinizi psikolojik olarak normal doğuma çok iyi hazırlamanız gerek doktorunuza danışarak bol bol hareketle bedeninizi hazırlamanız gerek. Kendinize güvenin 🤍