41+1 günlük upuzun maratonun sonuna geldik. 28.03.2025 tarihinde kendi sancım gelmeyince yatışım yapıldı. Bütün normal doğum prosedürleri uygulanmaya başlandı. Fitil ile rahim ağzı rahatlatılıp doğumum başlanacaktı. Kanlar alındı damar yolu açıldı sıra bebeğimin kalp atışlarını takip etmeye… ilk Nst cihazından ses gelmedi… İkinci Nst cihazı getirildi ondan da ses gelmedi… Doppler cihazı ile bebeğimin kalp atışına bakıldı ama maalesef kalp atışı alınamadı… Normal doğum yapmaya cesaretim olmadı. Komple uyutulup sezaryen ile doğum yaptım. Bebeğimi görmeye onun o sessizliğini görmeye cesaret edemedim. Sabaha kadar hareket eden bebeğim sabah hastanede hareket etmiyordu. Çifte bayram yapıcaz insanların tebriklerini kabul edicez derken şimdi baş sağlığı alıyoruz. Eşim bir tame fotoğrafını çekmiş. Sadece ona bakabiliyorum. Ne kokusunu içime çekmeye ne de tenine dokunmaya gücüm yoktu hala yok gerçi. Bu şekilde bir doğum hikayesi yazacağım aklımın ucundan bile geçmezdi. 😭 metanetli durmaya çalışıyorum Rabbim sabrını da verir inşaAllah 🤲🏻