Doğum yapalı bir hafta olmuş ve her şey tazeyken yazmak istedim. Burada okuduğum pozitif hikayeler bana motivasyon olmuştu, belki benim hikayem de birilerine motivasyon olur 🤍 39+6da sabah 10:30 gibi sancılarım başladı. İlk etapta yalancı mı gerçek mi ayırt etmek için kasılma sayacıyla uzuun bir süre takip ettim. Ben doğum sancısı düzenli olur cümlesini kafama çok takmışım sanırım. Bazen 25 bazen 35 dk sonra geliyor diye düzensiz olduğunu düşündüm. Bu vakte kadar da sancılar hiç dayanılmaz değildi. Nefes kontrolü ve pilates topu sayesinde sancıyı güzel atlattığını düşünüyorum. Kendimi de hep şartlamıştım 5 dakikada bire düşmeden hastaneye gitmemek konusunda. Akşama kadar sancıları takip ettim aralarda uyumaya çalıştım ama gelen sancılar kuvvetlendiği için uyumak mümkün olmadı. Saat 2-3 gibi artık bu aksam doğuracağım ben kesin dedim, iftar saatine yakın sancılarım 15-25 dakikada bir gelmeye başlamıştı. Doktoruma mesaj attım durumdan haberdar olması için. Biraz daha sıklaşmadan hastaneye geçme dedi. İftardan sonra daha da şiddetlendi ve sancılar 5-7-10 dk aralığında gelmeye başladı. Doktora haber verip duşa girdim. Kuran okuyup evden çıktım. Hastaneye 21:30 civarında vardık. Nöbetçi doktora muayene olduğumda 3-4 cm açılmam vardı. Doktor suyumun azaldığını ve bebeğin kafasının ön tarafa baktığını bunun sezaryen sebebi olabileceğini söyledi. Ben sezaryen kelimesini duyunca kendi doktorumu doğuma çağırmak istediğimi söyledim, iyi ki öyle yapmışım. 22:00 civarı yatışım yapıldı o sırada sancılar 3-4 dakikaya düşmüştü. Burdan sonra her şey çok hızlı ilerledi diyebilirim. Meryem ana otunu suya koyduk annem sureleri okumaya başladı. Nst ve ebelerin sık açılma kontrolleriyle 1-1,5saat geçirdim. Artık sancılar çok şiddetliydi ve ebe rahatlamam için duşa soktu beni. Sıcak su çok işe yarıyor kesinlikle size teklif edilmezse siz teklif edin. Yarım saat ya da biraz fazla duşta kaldım. En şiddetli sancılar o zamandı diyebilirim. Epidural isteseydim keşke diye iki üç kere hayıflandığımı hatırlıyorum ama o esnada açılmam 7-8 cm olmuş zaten. Duştan çıktık ebe 7-8 cm görünce doktorumu çağırdı. Doktorum gelene kadar 9 cm olmuştu açılmam ve ebe okunmam konusunda çok destekledi. Son ana kadar doğumhaneye geçmeden bu işi burda halledelim dedi ve her sancı geldiğinde okunmama nefesimi kontrol etmeme yardımcı oldu. 10 cm olunca yürüyerek doğumhaneye geçtim. Gücümün tükendiğini zannediyordum ama inanın Allah öyle bir yardım ediyor ki.. doktorum dualar etmeye ve okunmamı yönlendirmeye odaklandı ben de ıkınma konusunda ne söyledilerse yapmaya çalıştım. 4 ya da 5 ıkınma sonrası oğlum göğsümdeydi 🥲 ağlamasını duymak, içimden çıkartılınca gelen rahatlama hissi o kadar tarifsiz ki. Epizyo vardı fakat o esnada bunu hissetmeyeceğinize eminim. Bebeği bir saniye yanımdan ayırmadılar, ten tene teması kesmeden doğumhaneden odamıza beraber geçtik. Şimdi oğlum yanımda ve yine olsa vajinal doğurmak isterim. Doktor ve ebenin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Allah hepimizi iyi ve merhametli insanlarla karşılaştırsın. Hepinize kolay ve sağlıklı doğumlar nasip etsin 🤍 çok uzun oldu kusura bakmayın