DisiiUltraa
Öncelikle herkese merhaba ☺️
Bende doğumunu yapan ve hikâyesini yazan anneler gibi kendi hikâyemi yazacağım günü sabırsızlıkla bekliyordum. Ve şükür o gün geldii.
İlk olarak söylemek isterim ki sezeryana karşıydım ve normal doğum için üsteledim hep . Ama bazen işler yolunda gitmeyebiliyor ve önceden planlama yapmak işe yaramayabiliyor o yüzden her ihtimali düşünmenizi öneririm . Neyse, hikâyemize geçelim. 🙋🏽
06.02.2019 günü (40+3'olmuştuk) saat 4:30'da diğer günlerden farklı bir his ile uyandım, bir ıslaklık sezdim ve altıma kaçırdığımı düşündüm, çünkü pijamama kadar ıslaktı ve ayağa kalktığımda sızıntı devam etti ve tutamadım. Diğer günlerden farklı bir sancı vardı . Hemen duşa girip çıktım , bir üşüme , bulantı ve titreme geliyordu sürekli olarak. Geçmesini bekledim fakat sancım daha da çoğaldı. Eşimle doğum yapacağım hastanenin aciline gittim . Nöbetçi eve beni alttan muayene etti ve sadece 2 cm açılmam olduğunu söyledi, nst'de sancıların düzenli ve sık olduğunu gördük. Doktorumu aradılar ve doktorum da yatışımı verdi. O gün işlemlerimizi yaptık ve yatışım yapıldı.
Doktorum zaten günümün geldiğini söyleyerek suni sancı deneyeceğiz dedi ve bende kabul ettim.
10 - 12 saat suni sancı verdiler . İlk başlarda nefes almak için aralıklarım vardı. Fakat 98'e ayarladıklarında nefes dahi alamıyordum sancıdan ve ağlamaya başlıyordum. Tabii ara ara doktorum yine muayene ediyor durumun değişmediğini söylüyordu. Ben hep dişimi sıktım , dayanabileceğim yere kadar dayandım.
Doktorum suni sancıya devam etmek isteyip istemediğimi sordu.
Ya devam edecektim yada sezeryana alınacaktım. Çünkü başka çaremiz kalmamıştı, dayanamıyordum. Eşimle konuştuk ve sezeryanda karar kıldık. Çünkü suni sancıya devam etseydim açılmam olmadığı taktirde her türlü mecburen sezeryana zaten alınacaktım ve bende boş yere sancı çekmek istemedim.
Saat 15:20'de beni hazırlayıp ameliyathaneye götürdüler, doktoruma zaten güveniyordum ama hiç ameliyata girmediğim için daha önce korkum tabiiki vardı. İçeride anestezi uzmanımız Ali Bey vardı, beni hep telkin etti ve yatıştırtı. Her adımı anlattı ve bana ister anestezi ile yapabilirsin doğumunu istersen de uyutulup , ama bence uyanık kalman daha mantıklı dedi. Ve bende uyanık kalmaya karar verdim .
Sedyede dik durmamı , ayaklarımı aşağı sarkıtmamı yorgun gibi durmamı , çenemi aşağı doğru yaslamamı ve haraket etmememi söyledi.
Daha sonra belimden iki tane iğne yaptı. Ayaklarına sıcaklık ve uyuşma gelecek korkma dedi. Ve yaklaşık 20 saniye sonrasında hiçbir şey hissetmiyordum ayaklarım ve bacaklarımda .
Daha sonra sonda taktılar ( idrarınızı yapmanız için bir boru ) onu da hissetmedim tabii.
Canın acımayacak ve hiçbir şey hissetmeyeceksin , sakin olmaya çalış miden bulanırsa da söyle dedi .
Daha sonra benimle devamlı gidişatı konuştu ve bana yaptıkları her işlemi an ve an anlatmaya başladı.
Kollarıyla bastıracaklar onu hissedebilirsin dedi ama ben hissetmedim. Saat 15:53'de bir küçük öksürme ve ağlama sesi..
Nasıl bir huzur, nasıl bir rahatlama..
Hiçbir şeye değişmem o anları, minik oğlumu yanağıma yaklaştırıp çektiler ve bende ağlamaya başladım onunla birlikte..
Sonrasında üzerini giydirip yanıma tekrar yaklaştırdı hemşireler orada koklama ve öpme fırsatım olmuştu, ve inanır mısınız oğluşum yanıma yaklaşınca ağlamayı kesti. Götürürlerken tekrar ağlamaya başladı..
Oğluşumu odamıza götürdüler hemen fakat ben içeriden yaklaşık 45 dakika kadar sonra çıktım ve çok az şey hissettim.
Daha sonra odamıza beni de götürdüler. Altım çıplak kaldı sadece üzerimi giydirdiler. 5 - 6 saat hiçbir şey yiyip içmedim .
Altıma büyük ped serdiler ve devamlı kontrolüme geldiler. Çok fazla kanamam vardı ama normal olduğunu söylediler. Sondamı iki defa değiştirdiler . Ayaklarımı hissetmeye başlayınca yürümeye de başladım hiç zorluk çekmedim.
Doktorum yürü , su iç , gaz çıkarman gerek dedi. Eşimle sürekli koridora çıkıp yürüdük. Daha sonra lohusa şerbetimi getirdiler ve gece saat 1'de yemeğimi yedim nihayet..
Ertesi gün sondam çıktı, bezle dolaşmaya devam ettim. Doktorum hep beni kontrole geldi. Çocuk doktorları da çok ziyaret etti sağolsunlar.
Depend'in büyük beden pedi kurtarıcım oldu kızlar. Hastanedeki cırt cırtlı bezden 1000 kat daha rahat.
Bu arada bebeğimi emzirdim tabiiki sürekli olarak , ama sütüm çok az olduğu için göğüsüm hep yara oldu ve yavrum doymadı orada da göğüs kremi durumu kurtardı, şekerine baktılar devamlı ve birkaç kez mama vermek zoruda kaldılar miniğime.
Hastanede gittiğimiz günle birlikte toplam 3 gün kaldık. Ve sonra çıkış yaptık.
Evime geldim dikişlerim ara ara acıyor tabii , lazer dikiş tarzı birşey dediler tam emin değilim ama çok izi yok ameliyatın bana kalan .
Sütüm de yeni yeni geliyor , sağlığımız yerinde Allah'a çok şükür. Evladım doymuyor diye çok ağladım üzüldüm. Ama duş alıp kendime gelince biraz sütüm gelmeye başlamıştı.
Zaten sezeryan doğumda süt 1 hafta sonra gelirmiş . Bizim de işte 4. Günümüzde gelmiş oldu ☺️ Şükür yavrum tutuyor memeyi .
Biraz uzun oldu kusura bakmayın kızlar. 🙈🙈
Sezeryan gerçekten rahat bir yöntem, sadece biraz sancınız oluyor ama sizi çok zorlamıyor emin olun. Ne olursa olsun şükredin. Rabbim önce sağlık versin 🙏🏻
Demem o ki her ihtimali düşünün. Öldüm bittim diyenleri takmayın kafanıza. Herkesin acı eşiği farklıdır. O an durum ne gerektiriyorsa onu yapın doğru kararlar alın. Herşey bebeğimiz için, biz ikinci planız.
☺️ Ha bu arada sürekli ağrı kesici iğnem ve antibiyotiğim vuruldu tabiiki. Ne zaman ağrım var desem hemşireler hemen ilgilendi sağolsunlar.
Rabbim herkese sağlıklı, kolay doğumlar nasip etsin inşallah.
Sağ salim yavrunuzu kucağınıza alırsınız umarım 🙏🏻.
Annelik bambaşka bir duyguymuş ..