Gamzeli_03 birkere bile bağırdığımı hatırlamıyorum. Çocuklar öncelikle insandır. Biri size sınır koyduğunda nasıl travma geçirmiyorsanız çocuklarda geçirmiyor. Aşağılanan dövülen cocuklar sürekli bağırılan cocuklar travmalıdır. Eşinizle ilişkinizi düşünün her istediğinizi yapabilir misiniz? Yapamassınoz çünkü sevgi saygınız var, aynı şekilde çocuğu da o sınırı vermek lazım. Tamamen bütün isteklerine kulak asıyorum, belirlediğim sınır içindeyse hepsine karşılık veriyorum. Diyelim isteyerek aldı birşey attı, önce kızmadan ama şaşırmış bi şekilde uyarıyorum vs vs. Birkaç gün sonra yine yapacak, sonra anlayacağı dilden kızıyorum biraz, ağlıyor. Ağlamasını bitene kadar bekliyorum, sarılıyoruz. Oyuncak mı fırlattı kafama, once acıdı diyorum sonra atma refklesini gidermek icin bebeklerini atmasına izin veriyorum oyun yapıyoruz. Tabii sert oyuncagını yine atacak hemdre kafama, alıyorum onun kafasına nazikce atıyorum, acıdığını anlıyor bak cok acıdı demi diyorum ağlama sarılma ve bidaha atmıyor, bu bikaç dega tekrarlıyor cocuk sınırını anlamaya çalışır, hep aynısını yapıyorum😅 böyle böyle şeyler. Vuruyormu aynı şekilde geri vuruyorum. Evde kural bellidir, vurana vurulur. Vurmaya, birşey atmaya suan cesaret edemez, korkusundan değil yani, benim de canım acıcıcak. Yaptıklarımın karşılığı var anladı biliyor