Merhaba kızlar benimde kendimce küçük bir maceram oldu benim gibi olanlara destek olmak amacıyla bende doğum hikayemi paylaşmak istedim
Ben 9 ay boyunca sessizce pozitif doğum hikayeleri okuyarak geçirdim nasıl doğurucam diyede çok merak ediyordum aslında en büyük korkum canı aşırı tatlı biri olarak söylüyorum sezeryan olmaktan deli gibi korkuyordum kabuslarıma giriyordu
35+6 bebeğimin odasını temizledim yerleştirdim eşimle beraber o gün son ütüsünü yaptık doğum çantamızı hazırladık ve kayınvalidemlere çay içmeye gittik hiç bir sorunumuz yoktu oturduktan bir süre sonra gözlerimi açamamaya başladım uykum geldi sandım yorgunluktan sonra sıcak bastı terlediğimi hissettim eşime tansiyonumu ölçtürdüğümde 13/5 çıktı hamileliğim boyun 9-10 dan yukarı çıkmamıştı yüksek tansiyon olursa kork demişlerdi bende endişelendim ama geçicidir dedim hemen eve geçtik ama hala iyi değildim tekrar ölçtük 13/8 çıktı hemen hastaneye gittik hastanede 15/9a çıktı tahliller yapıldı derken beni doğumhaneye aldılar hiç yaşamadığım stresi yaşattılar bana orda eşimi annemi yanıma almadılar tansiyonum 16/8 oldu doktor riske atamayacağını acil sezeryana alınmam gerektiğini söyledi ama ufak bir sorun vardı yaşadığımız ilçede küvoz yok bebek erken doğduğu için küvoz ihtiyacını karşılamak için merkeze nakil edilecek bebek dedi benmde merkezde takipli olduğumu burda ameliyat olmak istemediğimi söyledim eşimle imza atıp çıktık evden çantalarımızı aldık doktorumla görüştük bi gece doğumhanede nst tansiyon takibi yapıldı 1 doz ciğer geliştirici iğne vuruldu her ihtimale karşı
tansiyonum tam düşmüşken taburcu olmayı beklerken sabah tekrar yükseldi ani baş ağrısıyla 13/8 de doktorum gönderemem yatış yapacağım bugün muhtemelen doğum olacak dedi tabi ben ilk andan itibaren durmadan ağlıyorum ben böyle mi doğuracaktım diye sezeryan korkumda ağır basıyordu beni teselli eden bebeğimin sağlığının yerinde olmasıydı durmadan ağladım 24saat boyunca korkudan işlemler yapıldı spinal karar verildi yatış oldu derken 2.doz ciğer geliştiricide vuruldu ardından ameliyata alındım hönküre hönküre ağlıyorum herkes beni teselli ediyor ama boş korkuyorum başıma ne gelecek bilmiyorum çenemle ameliyathanedekileride bıktırdım 😂 spinal acıtmıyor dşyorlar ama bnm canım yandı ilk normal anestezi iğnesi yapıldı acıdı irkildim daha sonra spinal iğnesi girdi omuriliğimde bi acı hissettim irkildim diye olmadı bu sefer sakinleştirici verdiler çalışan birine sarıldım kaçmamak için kambur durmam gerekiyordu anestezi etkisiyle adamın kollarına yığılınca ikinci spinal iğnesi başarıyla yapıldı beni yatırdılar bacaklarımı kaldırmamı söylediler kaldıramadım ha sondayı da ameliyathanede anestezi ile taktılar hiç sorun yaşamadım onda sonrasını yarım yamalak hatırlıyorum anestezinin de etkisiyle telefonumu vermiştim fotoğraf çeksinler siye birbirinden güzel fotoğraf çekmişler bebeğimin ilk anları hatıra kaldı 16.14de miniğimin güzel sesini duydum muayene giyim derken yanıma getirdiler öyle güzeldi ki anlatılmazdı
Odaya çıkardıklarında bacaklarım uyuşuk ve ben çok titriyordum soğuktan değil anestezi etkisiyle iki saat kadr titreme yaşadım kahve ve su içmeye başladım bebeğimi emzirdim derken 4 saatte bacaklarım açıldı yürüttüklerinde acı çektim ama orayıda çok net hatırlamıyorum yatağıma geri yatmadım koltukta oturdum 😂 şuan 3. Günümüz biraz daha iyiyim yara yerim zaman zaman yanıyor oturup kalkarken yürürken zorluyor ama hergün iyileştiğimi hissediyorum hiç ummadığım anda en korktuğum şekilde doğum yaptım o kadar ağladığıma elbet değmedi ama yaşamadan bilemiyor insan
Allah herkesi vakti geldiğinde ağrısız acısız kurtarsın ben gibi korkan varsa korkmasın tek derdim bebeğim iyi olsundu o iyiydi çektiğim tüm acılarım geride kalıyor gerçekten de
Biraz uzun bir post oldu kusura bakmayın detaycı biri olarak ben herşeyin detayını öğrenmek istediğim için karşımdaki insanlarada sıkmadan detay vermek istiyorum
Ben artık baby kids e geçiyorum bu yola gireceklere yeni girenlere yolun sonuna gelenlere herkese allah yardımcınız olsun diyorum hoşçakalın 🦋