Herkese merhaba doğum yapalım 21 gün oldu anca kısmet oldu yazmak 40 haftayı doldurduğum gün kontrolüm vardı herşeyden habersiz doktorum zaten bi hafta öncesinde söylemişti bebek kanala girmiş ama yüzü doğum pozisyonda değil ama dönebilmesi için bol bol yürüyüş egzersiz suqat yap diye ben o bi hafta içinde herşeyi yaptım kontrol günü geldi gittik doktorum maalesef dönmemiş sana verdiğimiz son tarih iki gün sonra iki gün sonra yatışım yapılıp suni sancıyla doğumun başlatılacaktı şimdiye kadar dönmesiyle yüzü bu iki gün içinde dönmesi imkansız dedi doktorum istersen bugünde alalım beklemek istiyorsan iki gün daha bekleyebilir dedi ama boşa beklemiş olacaksın her an kakasını yapabilir dedi bende o zaman alalım dedim yatışım yapıldı eşim eve eşyaları almaya gitti ben odadayım nst falan çekiliyor kan tahlili alınıyor yanımda kimse yoktuannemide eşim alıp gelecekti ben ağlamaya başladım korkudan tir tir titriyorum çokta heycanlıydım eşim gelmeden sizi alıyoruz dediler ben dahada panik oldum eşimi arıyorum eşim aşağıdadır arabayı park ediyorum geliyorum dedi eşim ve görümcem ben odadan çıkarılırken son anda yetişti görümceme bebeğin elbiselerini falan hazırlanmasını söyledim eşimde benle birlikte indi girdim anestezi iğne yapıldı ama ben hala hissediyordum ayaklarımı kıpırdatabiliyordum o yüzden bayıltıldım gözümü bi açtığımda herşey bitmiş bebeğim yoktu bi anda ağlamaya başladım midem çok kötü bulanıyordu ağrım baya fazlaydı ben söyleniyordu midem bulanıyor ağrım var uykum geliyor diye çıkartırdım kimse yok ne eşim ne annem ne görümce odaya çıkartıldığımda annem ağlayarak beni karşıladı bende annemi görünce daha fazla ağlamaya başladım annem canım çok yanıyor diye bebeğim görümcemin kucağındaydı o anki acıyla bağırıyordum susturun şunu diye ama karnıma bastırdılar ben çığlık atım resmen annem dayanamadı kulaklarını kapatı ağlamaya başladı oğlum hala ağlıyordu bastırdıktan sonra kum torbası konuldu oğlumu annem kucağıma verdi o an gerçekten herşeyi unutuyorsunuz iki saat sonra ilk yürüyüşümü yaptırdılar ilk zorlandım ama sonradan kendi kendime kalkıp yürüdüm oğluma bakıyordum sonradan karnım sanvılanmaya başladı gaz savcısıyım ben sabaha kadar ağladım resmen o sancı için o sırada oğlumu alıp götürdüler küveze koydular bi yandan aklım onda bi yandan o sancı çok zordu ben taburcu oldum oğlum bi gün kaldı sonra onuda alıp getirdik çok şükür şu an ikimizde iyiyiz hala ağrılarım var ama inşallah oda geçecek