Merhabalar sonunda yazmaya vakit bulabildim
İlk doğumumu normal doğum yaptm ikinci doğumum vajinal varisler yüzünden zorunlu sezeryan olmak zorunda kaldm . Sezeryan gününe kadar çok korkuyordum hep araştryordum nasıl olucak napcm diye bide acı eşiğim çok düşük çok panik yaparm ameliyat sırasında diye düşünürken o gün geldi sonunda sabah yatışımı yaptılar ameliyathaneye aldılar tabi bn zangır zangır titryordum sonra sırtımdan anesteziyi vurucklardi ondan da korkuyordum ama o kadarda bi acısı yokmuş vurduktan sonra uyuşuyorsun ztn sonra bna uzan dediler uzandm herhlde çok panik ve telaşlı olduğumu gördüler bi anda uyutmuşlar bni gözümü açtım hadi ne zmn başliycksnz dedim bitti dediler .bn inanmiyorum hala bebek nerde nasıl bitti dedim bitti bebeği gönderdik dediler sonra bni masadan kaldırdılar ameliyathaneden çıkardılar yukarıya odaya bi 6 saat kum torbası dikişlerimin üstünde kaldı sonra yürüttüler ilk yürüyüş sandığım kadar zor değilmiş gözünde korkutmamak lazmmş yada bn çok büyüttüm gözümde çok şükür şuan 8. Günümüz herşey yolunda çok güzel ilerliyor evet sancı oluyor ama dayanılmiyck gbi değil ilk gece zor sonrası hafif hafif atlatılıyor buraya yazmak istedim bnm gbi korkan hamileşlere birazcık ta olsa cesaret olması için ♥️