Biz 4 kardeşiz, ben en küçükleriyim ve ablalarımın olması çok güzel bir şey. Tabiiki çocukken az kavga etmedik, annemler hep bi geçinme telaşındaydı, küçük kardeşleri daha çok ablalar büyütüyor. Bu zamanda maddi ve manevi olarak bir çocuğa yetebilmek bence çok zor. Planlı olarak bunu düşünüyorsanız manevi olarak aynı olanakları çocuklarıma sunabilir miyim diye düşünmek çok önemli. Bir çocuğun dahi kendini yetersiz değersiz hissetmesi bütün yaşantısını etkiliyor. Böyle bir enerjinizin olduğunu düşünüyor musunuz? Hadi yapalım diyerek çocuk yapılmaması gerekiyor diye düşünüyorum. Maddi durumunuz da çok önemli Allah rızkını elbette veriri ama bir kuru ekmek olarak da verebilir bir pirzola olarak da. Siz hangi şartları sunabileceksiniz yavrunuza ? Şimdi sosyal medya çok yaygın çocuklar gençler bütün dünyayı görüyor ve arzu ediyor. Biz büyürken köyde büyüdük mesela ufacık şeyler yeter mutlu ederdi bizi. Ama yaş ilerledikçe köyden ibaret olmadığının farkına varıyor insan. Çocuklar büyüdükçe inan dertleri de büyüyor. Ve o dertler otomatik senin de derdin oluyor. Bu zamanda 2 den fazla çocuk büyük sorumluluk ve cesaret ve çokça emek istiyor. Ben elhamdülillah kardeşlerim olduğu için çok mutluyum ama anne babamın yerinde olmak istemezdim çünkü bizim için kendilerini feda edip çokça yıprandılar hala da devam ediyorlar. Evlendiler dertleri bitti de olmuyor , evlat ölene kadar evlat