Eelliiff1234 bugüne kadar daha mutfağıma girip bir kaşık yıkamışlığı yoktur , içerde elinde bardak olsa gelir masanın üstüne koyar. Ben ilk kızıma doğum yaptığımda annemler coviddi gelememişti erken doğum olmuştu sezeryandım , eşim biz hastaneyken telefon etti anahtarımız onda vardı , biz gelene kadar oturma odasına yatak aç , kombiyi aç yemek hazırla falan diye ben hastaneden eve geldim ki hastane 1,5 saatlik mesafe de ev buz gibiydi ve ne yatak vardı ne bir şey. Eşim açtı yatağımı , kombiyi açtı , ilk duşumu aldırdı , saçlarımı kuruttu , hadi bir daha deneyelim diye süt sağmam da hep destek oldu , rezene çayımı anne çayımı hep o yaptı . Hastahaneden eve geldikten kaç saat sonra şehriye çorbası getirmişti o arada biz büskivi falan yemiştik . Doğum yaptım 2 gün hastane kaldım çıkacağım gün saat belli , ağzımızla istedik haber verdik ama aman ben ne bileyim kombinizi aman ben ne bileyim yorgan nerde dedi . Kızım küvezden çıktıktan sonra da yanıma geliyordu sözde , ben bakarım sen işini hallet diyordu . Sen çocuğunla ilgilen emzir uyu değil de ben bakarım sen yemeğini falan yapacaksan yap temizliğini sütü sağ bana ver ben içiririm diye. Şimdi böyle bir insandan nasıl yardım isteyim . Şimdiden de doğum sonrası hakkında 4 yaşındaki kızıma evde bebek sesi olur rahatsız eder seni ben seni parka götürürüm falan . Yine bana yardım yok 🤦🏻♀️
Bende ben de götürürüm kardeşiyle bebek arabasıyla ilk zamanlar ayrı kalmalarına gerek yok dedim