Günler, haftalarca burada pozitif doğum hikayeleri okudum.Her okuduğum hikayenin sonunda “Allahım bana da nasip et” diye dua ettim, çok şükür dualarım geri çevrilmedi 🥰
38+4’de çatı muayenesi oldum, yumuşama var denildi ayrıca nst’ de hafif sancılarım vardı. Cumaya kadar kendi sancımla doğumun başlayabileceğini söyledi doktorum ve cuma sabahı(38+6) kontrol yapmak üzere eve gönderildim. Eve gelince benim ağrılarım artmaya zaman zaman düzenli şekilde sancılar olmaya başladı. Ağrıyı tarif etmem gerekirse de tam olarak regl olacakmış hissi. Bu yüzden gelen ağrıları açıkcası çok ciddiye almadım, beni hiç yormadı.
Sık sık evin içerisinde yürüdüm, her an doğum başlayabilir denildiği için sürekli evi temiz tutmaya çalıştım😂 ( günde 2 kere sil süpüryaptım😂) ev içerisinde yürüyüş, ördek yürüyüşü squat ve bolcada hurma yedim.Sancılar ara ara gelmeye devam ediyordu ancak hastaneye gidecek kadar değildi ve cuma sabahı geldi☺️
Hamileliğim boyunca yaşadığım en ağrısız sabahtı inanır mısınız bilemem. Tek bir sancı, kramp hissetmedim o sabah. İçimden bir ses eve gönderilirim diyordu 🤷🏽♀️ Bir yanım ise eşyalarıda ne olur ne olmaz diye almam gerektiğini söylüyordu😂
Hastaneye vardığımızda saat 08.30 olmuştu.Nst çekildim ve nst sonucunda yine aynı şekilde ağrılar vardı.( Burada da şöyle bir detay verebilirim, sancılar 70-80 arasında oynuyordu ve bunlar gerçekten regl krampları gibi hissettiriyordu bana.) Nst sonucumu doktoruma gösterince doktorum “ bugün yatışını yaparsam suni sancı vereceğim ve sancı sonunda sezeryan olma ihtimalin çok yüksek. Bana sorarsan eve git sancın düzenli olunca gel dedi. O an içimden gelen sese inanarak dedim ki “ hayır ben bugün doğum yapacağım. Evden eşyalarımı ve tüm pozitifliğimi alarak geldim buraya dedim ve yatışımı yaptık😂 Doktor beni daha muayene etmemişti yatış işlemlerinden sonra doğumhaneye alındım ve ebe muayene ettiğinde 5 cm açılmamın olduğunu söyledi. Aşırı şaşırmıştım çünkü o açılmaya kadar herhangi bir acı hissetmemiştim. Muayene bitti tam açılmanın şokunu atlatacakken bir anda suyum geldi. İşte o an panik yapmaya başladım. Panik yapma sebebim öncelikle annem hala yanıma gelememişti (farklı şehirlerde yaşıyoruz ve o sabah yola çıkabilmişti) Annem yetişemedi diye ağlamaya başladım ben 🥹
Ebeler beni sakinleştirip sancı odasına kadar eşlik ettiler. Sakin kalıp ebeleri dinlemeye odaklandım. Nst’ ye bağladılar ve suni sancı verilmeye başlandı. Bu arada saat 11 olmuştu. Suni sancı verilmeye başlayalı 10 dakika olmuştu ki annem geldi. Annemi gördüğüm ilk an bir duygu seli yaşadık ikimizde ağladık ama sonra bana bir güç geldi çok şükür rabbime hep o güce tutundum 🥹
Sancılarım yavaş yavaş artmaya başlamıştı iki sancı arasında annem ve eşimin teyzesiyle muhabbet ediyorduk hatta espri falan yapıyorduk. Annemler hala sancı yaşamadığımı zannediyordu hatta😂 sadece nefes alıp vermeye odaklandım sancı anında. Bunuda hızlı hızlı değil “ gül kokla çorba üfle” tekniğini dinlemiştim bir ebeden. Gül koklar gibi burundan nefes alıp çorba üfler gibi ağızdan nefes verdim. Hastanede çok yürüme alanım yoktu bu sebepten sürekli pilates topu üzerinde dairesel hareketler yaptım. Saat 12.15 civarıydı sancılar bir buçuk dakikada bir gelmeye başlamıştı ebe muayene etti ve 7 cm olmuştu açılmam. Sonrası çok fazla hızlı oldu😂 Bir anda sancılarım şiddetlendi ve ben epidural anestezi istedim. Anestezi doktoru geldi, epidural yapıldı. O an sadece belimde bi soğukluk hissettim acı hissetmedim☺️ Ebe tekrar beni muayene etti ve açılma 9 cm olmuş hemen doğumhaneye götürdüler beni. Epidüral yapıldığı için ben sancı çok çok az hissediyordum. Sadece ebemi dinledim. Ikın dediğinde ıkındım dur dediğinde durdum. Doktorumda geldi hemen ve 4. Ikınmamda saat 13:54’te kızımın yüzünü gösterdiler 😍 Doğum sonunda 3 dikişim olmuştu hiç hissetmedim ne kesi anı ne de dikiş. Yaklaşık 3 saat içinde kızımı kucağıma aldım. Benim doğumum çok şükür su gibi oldu rabbim sizlerede en az benimki kadar kolay geçen su gibi doğum nasip etsin 🌸 Bunları size 45 günlük bebeğim yanımda yatarken yazıyorum ve inanın bu an herşeyden çok daha güzel ve kıymetli ❤️