Burda doğum hikayelerini okurken hep kendi doğumumu hayal ederdim ama böylesini bende hayal etmemiştim
Cok hafif bir lekelenme ile hastaneye gittim ne bir sancım vardı nede günüm gelmişti . Alttan muane ve snt ye girdim ve açıklığın 4 santim olduğunu nstdede sancılarımın oldugunu söylediler .
Yatış istedi doktorum lakin ben eve gitmek istiyorum diyerek hastaneden cıktım
Doktorum kanaman artınca hemen gelmen gerekiyor dedi . Ben tabi corbacıya gittim yemek yedim içimde doğum yapmaya dair hiç bir his yok .
Eve geldigimizde kanamam artmıştı eşimde bende kızımızın hayatını riske atmak istemedik
Hazırlanıp hastaneye gittik.
Gece 11 de yatış yapıldı . Açıkligım 6 cm olmuştu . Asistanlar grup halinde gelip durmadan alttan muayene ediyordu çok can sıkıcı hal almıştı benim için her gelen elini sokup birbirlerine ben 7 buldum sen kac buldun diyorlardi . Resmen kobay gibiydim .
8 cm acikligim oldugunu söyleyen doktorum daha sonrasnda 6 cm e düştüğümü soyledi stresten ve durmadan el sokmalarindan resmen dogumum gerilemisti .
Sıcak suya duşa girdim . Dogumumu kolaylastiricak ne varsa yaptim ama olmadı .
suni sancı verdiler en berbat saatler başladı benim için sancıdan kıvranıyordum tekrardan 8 cm olmuştu artık dogurup kurtulmak istiyordum .
Asistanlara su dökün diye yalvarıyordum başımdan aşagı su dökuyorlardı ama ne fayda .
Doğum başladı diyerek doğum masasına aldılar.
Ikın diyorlar ıkınıyorum ama ne fayda bebek başı makata yerlesmemisti aşagıya indirmem gerektigini söyluyorlardi ama ıkınsamda gücüm yetmiyordu suyumu kendileri patlattılar gelen elini vajinama sokup ıkınmamı istiyorlardı ama olmayınca olmuyormus . Yalvardım beni bırakın diye kafayı yiycektim . Artık kendime vurmaya saclarımı cekmeye başlamışım .
Evet kendimdeydim ama 0 algı kendimden gecmisim . Servisten cıkan bir refakatci benim sesimi duyunca eşime Allah yardımcısı olsun çok zor durumda demiş .
bıraksalar kacıcakdım . Uzman doktor geldi . Artık sezeryana alalım dedi . Beni öldurün diye ağlıyordum . Bıçak altına yatmak en büyük korkumdu benim beni öldürün cocugu alın diye bağrıyordum artk.
Kafam sancıdan agrıdan yerinde degildi .
Sedyeye binişimi hatırlıyorum . Amelyathaneye giderken algım kapanmış . Ailemin dedigine göre koridordan giderken tüm avazımda bagırmışım .
Amelyathanede hafif gözlerimi actığımda benden imza istiyorlardı sorular soruyorlardı . Bende Allah için beni tamamen uyutun dedim . Sonrası bende yok .
Gözümü açtığımda eşim başımda anlımdan öpüyordu . 😢 çok yorgun çok bitkindim yaşadıklarım çok ağır gelmişti. Bebegimle bile ilgilenemiyordum yanımdaydı ama çok üşüyordum ağrılarım o an daha baskın geliyordu.
Başıma daha fazla ne gelebilirki derken beyaz kan takviyesi aldım alerjik reaksiyon gösterdi .
Algılarım kapandı yüzüm felç geçirir gibi uyuştu
Ağzım yüzüm yamuk gibi hissediyordum acil müdahaleye alındım.
Cok yuksek dozda ilaclar verildi . Bebegime o sutü vermemem gerektigi için sağmam söylendi bi makine getirdiler . Canımdan can aldı sağıyorum süt gelmiyor . Gelmedigi gibi memelerimi yara etti uçları param parça oldu .
Gece 11 den sabah 11 de biten doğum hikayem .
Bütün olumsuzluklara rağmen doktorlarin ilgisi alakası çok güzeldi .
Ve sonucu çok guzel size bunları bebeğim kucagimda yazdım . Ona bakarken herseyi unutuyorum . Rabbim herkese kolay doğumlar nasip etsin