Herkese merhaba, çok hikaye okudum . Çok ders aldım. Çoğu kez cesaretlendim. Çoğu kez umutlandım. Şimdi sıra bize geldi. Öncelikle 2020 yılında ilk oğlumu sezaryen ile dünyaya getirdim. Kalp hareketleri yavaş diye acil sezaryene aldılar. 2021 yılında bel fıtığından ameliyat oldum. 2022 yılında ikinci oğlumu yine sezaryen ile 40+3 de hafif preaklemsi teşhisi ile sezaryen ile dünya geldi. Sürpriz bir şekilde 3 . Kez anne olacağımı öğrendiğimde bu sefer farklı olmalı dedim. Kilolu hamile kalmıştım. 93,7 ile gebelik sürecim başladı. Kendime ssvd destekleyen bir doktor bulmuştum ilerliyordum . Yediğime içtiğime dikkat ettim. 2 oğlum olduğu için hareketli bir gebelik süreci geçirdim. 37. Hafta da takipli olduğum doktor hastaneden özel sebeplerle ayrıldı ve doktorsuz kaldım. Ama hep aklımda bir doktor vardı. Ama evine uzak diye tercihimi başka doktordan ve hastaneden yana kullanmıştım. 38.haftadan sonra başka hastane başka doktor ile yola devam etmeye başladık. Vardır her şey de bir hayır diyerek niyetimizi bozmadık. Son haftalarda suyum epey azalmıştı. Havuç suyuna inanılmaz asıldım günde 2-3 bardak. Neyseki gebelik şekerim veya tansiyonum yoktu şanslıydım. Vel hasıl 19.02.2025 tarihinde, (bu ara da cinsiyeti öğrenmemiştik) kızama vajinal doğum ile kavuştuk. Doğuma girerken kilom 96,7’ydi. Kızım ise 3.050 gram dünyaya gelmişti. Sancım gece 11 gibi başlamıştı. Ertesi gün öğle 13:30 da kızım doğdu. Doktorum Mehmet Serdar Kütük ve ekibi o kadar iyi ve profesyoneldi ki muhteşem bir anı bıraktı bana ve aileme . Uzun oldu ama hiç bir şey hayal değil. Şartlar el verdiği sürece bir kadının yapamayacağı bir şey asla yoktur.