Armgn Ailelerimiz çok uzaktaydı eşim yanımda kalmak zorundaydı durumu onlara da söyledik, refakatçiye ihtiyacın yok o zaman ya da kadın refakatçi olabilir sadece dediler. Doktorumuzun özel odada sorun olmaz dediğini söyledik, daha ilk giriş yaparken doğumdan bir gün önce. ‘Eren hoca kuralları kendi koyuyor kendi bilmiyor öyle bir şey yok, savcılığa kadar uğraştık biz hasta şikayetleri yüzünden hiçbir şekilde erkek refakatçi kalamaz’ dedi, doktora da baya söylendiler çok sinir bozucuydu yani biz ne derdindeyiz onlar neyin inadında. Biz yanımıza kettle mama vs hiçbir şey almamıştık, kendileri mama vereceğiz dediler. Ben acıdan bırakın mama almak için hemşire odasına gitmeyi yana doğrulup bebeğimi bile tek başıma kucağıma alamıyordum, dönemiyordum hiçbir şekilde. Eşim mama istemeye gidiyor mecbur 2 saatte bir, bebeğimizle ilgileniyor, ona kaç kere git dediler. O gitse kimsem yok, bebek sarılık sınırında, öyle zor durumda kaldık ki. Lohusalığı üzüntüyü o kattaki çalışanlar yaşattı sadece kesinlikle hakkımı helal etmiyorum. Son günün sabahı ben uyuyakalmışım öğleden sonra çıkış yapacağız zaten, kapıyı yumruklamış güvenlik eşim söyledi. Buraya girmeniz yasak çıkın diye, bebeğimizle ben uyuyorum korkmayalım diye ses çıkarmadım yoksa kavga edecektim dedi. Güvenliğe de durumu anlatmış o da şikayet var demiş, kim diye sorunca hemşirelerin şikayet ettiğini öğrendik. Bizim çıkış yapacağımız gün başka bir babayı daha azarlayarak kattan çıkarmışlar o da çok sinirliydi dedi eşim. Yani daha yazacak çok şey var cidden ama çok şükür bebeğimiz sağlıklı geldi geçti diyoruz ama açıkçası arada aklıma geliyor. Eğer size karşı da en ufak bir azarlama, zorlama olursa direkt karşılık verin derim ya siz de sert yapın ya da Eren hocaya söyleyin. Bizim hatamız sessiz kalmak karşılık vermemek oldu ama o anda bebek dışında hiçbir şey düşünemedik yani