14 şubat günü 38 haftalık rutin muayeneme gitmiştim. Önce nst girdim sancılarım 100e vuruyordu ben cihazdan görüyordum ama sancı hissi bende sıfırdı hiç sancı hissetmiyordum. Nstden çıkıp doktorumun yanına gittik. Doktorum nst sonucumu görünce ufak bir şok geçirdi. Bu ne sen bu sancılarla nasıl duruyorsun böyle sesleri kulağımdan gitmiyor 😄 planlı sezaryendi benim zaten 24 şubatta sezaryen olacaktım 10 günümüz vardı tam. Doktorum muayene sonucu bebeğimin gelişiminin iyi olduğunu söyledi ve seni bu sancılarla eve gönderemem dedi ben seni şuan göndersem akşam acilden geleceksin dedi. Planlı sezaryen olduğu için riske atmak istemedi. Bunları duyduğum anda ağlamaya başladım tabi hiç beklemiyordum o gün doğuma girmek.Hemen anesteziye yönlendirdi kanlarım alındı yatışım yapıldı. Hastane çantamız hazırdı ama henüz arabaya koymamıştık. Ailelerimize apar topar haber verdik. Eşim eve eşyalarımızı almaya gitti. Ben sürekli ağlıyorum tabi hazırlıksız yakalandım değişik bir psikoloji içindeydim ilk doğumum ve beni neler bekliyor bilmiyorum korku heyecan panik hepsi bir arada. Odada beni tekrar nstye bağladılar. Önlük bone varis çorabı giydirip beni doğuma hazırladılar. 1 saat içinde ailelerimiz gelmişti. Eşim eşyalarımızı getirdi odamızı süslemeye başladı. Ben her sedye sesi duyduğumda kalbim yerinden çıkacak gibi oluyordu. Ve derken hemşire ve hasta bakıcı odaya girdi beni götüreceklerini söylediler. Ameliyathaneye indik herkesi o kapının arkasında bırakıp içeriye girmek çok zor bir andı. Doktorumla spinal+epidurale karar vermiştik. Anestezi doktoru geldi spinal iğnesini yapmaya çalıştı baya da zorladı ama tutturamadı. Başka bir anestezi doktoru geldi. O da aynı şekilde çok uğraştı ve tutturamadığını söyledi ve genel yapacağız yapacak bişey yok dediler. Beni komple uyuttular. Kendime geldiğimde henüz odaya çıkarmamışlardı müşade altında bekletiyorlardı. Bebeğimi 15-20 dk sonra çıkarıp aileme göstermişler. Fakat ben 2.5 saat içerde kalmışım. Çabuk ayılamadığım için odaya çıkarmamışlar ve birazcık kendime geldiğimde titriyordum çok fazla. Odaya çıkarken kendime geldim ve ilk sorduğum soru bebeğim nasıl sorusu olmuştu. Ameliyathaneden çıkarken eşim ve annem hemen beni kapıda karşıladılar. Eşime de bebeğimizi sordum çok iyi çok tatlı aynı sana benziyor dedi. Odaya çıktığımda 10 dk sonra bebeğimi getirdiler. Hayatımda gördüğüm en güzel şeydi. Hemen hemşireler tentene temasımızı yaptırıp emzirmemi istediler. Mucize şekilde hemen göğsümden süt geldi ve bebeğimi emzirebildim. Çok şükür. 5 saat bir şey yiyip içememek beni çok zorladı.5 saatin sonunda tatsız tuzsuz katı olmayan meşhur hastane yemekleri geldi ve iştahla yedim çok aç olduğum için. 7 saat sonra falan beni yürütmek için ebe geldi. Allah ondan bin kere razı olsun. Karnıma bastırıp kanların iyice akmasını sağladı biraz canım acıdı. Çatı muayenemi yaptı. Ve herşeyin yolunda olduğunu söyledi. Beni kaldırıp yürütmeye çalıştı. Ben anne olmanın verdiği güçle çok güzel ayaklanıp yürüyüşümü yaptım. Anestezi etkisi geçmiş olmasına ve epidural olmamasına rağmen Yürüyüşün ardından ilk gecemizde gazımı çıkarabildim ve idrarımı yapabildim. Bunlar bahsedildiği kadar zor şeyler değildi. Biraz abartıldığını düşündüm. Aynı gece oturup kalkmaya başladım. Hepsi bebeğime iyi bakabilmek içindi. Büyük tuvaletimi yapamamıştım ama onun içinde hap verdiler ve ertesi sabah ishal oldm bu çok ağrılıydı😄 doğumun ertesi günü duş almamı istediler ve kendi kendime duşumu alabildim. 2 gece hastanede kalıp bugün taburcu olduk. 3 gündür toplasanız 3 saat uyku anca uyuyabilmişimdir, sürekli emzirmekten göğüs uçlarım yara oldu, ameliyat yerim ağrıyor sızlıyor evet eğilip kalkmak mümkün değil çok zor ama hiç gözümde yok bebeğimin canı sağ olsun o iyi olsun yeter ki annelik böyle bir şeymiş. Ona bakıp bakıp bolca şükrediyorum. Allahım evlatlarımızın acılarını göstermesin. Dünyanın en zor ama en güzel mesleği annelik. Söz konusu evlat olunca hiç bir şeyi gözünüz görmüyormuş. Şuan bunu sabah 07.00 de bebeğimi piş pişlerken yazıyorum. Eşimde bende çok yorgunuz. Rabbim herkese kolay doğum nasip etsin. Doğumun iki türlüsü de çok zor. Ama sonu çok güzel 😊❤️