Gelelim benim hikayeme .🥹 İlk doğumumda normal olmuştu ve 8 saat sancı çekmiştim . İkinci doğumun kolay olacağını tek ıkınmamda bebeğimi kucağıma alacağımı söylüyorlardı. Son haftamda yürüyüş yaptım ama kızımdan dolayı evin içinde sürekli hareket halindeydim . İllaki faydası olmuştur diye düşünüyorum. Ekstra bir şey yapmadım .
39+5 haftalık iken adet sancısı gibi beni rahatsız etmeyecek şekilde sancılarım başladı. Ayrıca nişanım geldi . Öğleden sonra saat 13.30 da hastanedeydik doktor muayene etti ve 5 cm açılmam olduğunu yatışımın yapılmasını istedi . Saat 14.00 de sancılarım arttı . Tüm süreçte eşim ebem hemşirem yanımdaydı . Bana çok yardımcı oldular . Fakat her şey anne de bitiyor . Ben kendimi çok güçsüz çok çaresiz bitik hissediyordum . Bana yalvarıyorlardı hadi kalk oturup kalkalım , yürüyüş yapalım diyorlardı ben sürekli beni rahat bırakın kalkmayacağım ben ölüyorum diye bağırıyordum .ebe en son açıklığımı kontrol ettiğinde suyum patladı. 3 saat içinde 10 cm açıklığım oldu ve suni sancısız. En son ve en zor aşamaya gelmiştik ama yapamıyordum ıkınamıyordum hala beni öldürün diye yalvarıyordum . Süreci hiç iyi yönetemedim😢 artık dayanma gücüm kalmamıştı . Bebeğimin kafası görünmüştü . Herkes beni ikna etmeye çalışıyor bebeğimin zarar göreceğini söylüyordu . Var gücümle hem bağırdım hem ıkındım bebeğime kavuştum . 2. Doğumum kısa sürede açılmam olmasına rağmen ilkine göre zor olmuştu . Ama geçti gitti hepsi unutuldu. İlk günden ayaklandım tek dikişim var ona da doktorum sadece sıyrılma olduğunu söyledi . dikiş atmasak da olur ama hemen iyileşmen için atacağım dedi . Doğum bitti dikiş ve giyinme esnasında tir tir titredim . Bu arada bebeğimin kilosu 3625, doktorum zorlanmamın sebebini erkek bebeklerin kafasının kız bebeğe göre biraz büyük olduğunu ve bu yüzden zorlandığımı söyledi . . Korkmayın kızlar 3 saat içinde tüm ağrılarımdan kurtuldum . Yeniden doğmuş gibi oldum Allah herkese kolay güzel hatırlayacağı doğumlar nasip etsin 🤲☺️