Öncelikle son haftaların ne kadar zor olduğunu beklemenin can sıkıcı olduğunu biliyorum ve bu durumda olan hamilelere motivasyon olması için doğum hikayemi anlatmak istiyorum. Çünkü ben de her gün burada yeni hikaye var mı diye bakıp her hikayeyi okurdum. Bana iyi gelirdi. Tüm hamişlere hayallerindeki gibi bir doğum diliyorum.🌸
Ben en başından beri normal doğum istiyordum doktorumu ona göre seçmiştim. Doktorum rahim ağzı uzunluğumun ve çatımın normal doğuma uygun olduğunu söylemişti. Ben de kolay bir doğum için elimden geleni yaptım. 37.haftaya kadar çalıştım zaten. Bunun dışında son 1 ay pilates topundan inmedim diyebilirim. Hurma ananas bitki çayları ılık duşlar her gün bunları uygulamaya dikkat ettim. Çok kilo aldığım için hareket anlamında çok bir şey yapamadım ama yine de özellikle 40.hafta yaklaştığında her gün yürüdüm.
Ben 09.02.2025 tarihinde tam 40.haftam dolduğunda doğum yaptım. 36.haftada yalancı sancılarım gelmeye başlamıştı. Ara ara geliyordu bazen düzenli oluyordu beni yanıltıyordu hatta 3 kere doğum başladı mı endişesi ile hastaneye gittik ama hep geri döndük. 38.haftadan sonra nişanım gelmeye başladı ama az az geliyordu tek seferde gelmedi. Son günlerde çok stres yapmıştım neden doğmadı hala diye sürekli doğumu düşünüyordum. Benimle aynı durumda olanlar var ise tavsiyem doğumu düşünmeyin başka bir şeye odaklanın çünkü stres doğum sürecini olumsuz etkiliyor. Ben son 3 gün kala kendimi başka şeylere verdim her günümü yoğun geçirmeye çalıştım meditasyonlar yaptım kendimi rahatlatmaya çalıştım ve faydasını gördüğümü düşünüyorum.
Doğum yaptığım güne gelecek olursak sabah saat 7de kasılma ile uyandım. Bu kez önceki yalancı sancılardan farklıydı. Daha şiddetliydi. Sancıları takip ettim 5 dkda 1 geliyordu ama ben bunu önemsemedim çünkü yalancı sancılarım da bazen düzenli geliyordu. Uyumaya çalıştım fakat sancı yatmama izin vermiyordu. Bu kez gerçekten doğum yapacağım heralde diye düşündüm. Hazırlık yapmaya başladım duşa girdim bir iki eksiğimi çantama koydum. Ama hala emin değildim. Aradan 1 saat geçti sancılar şiddetlendi. Artık emin olmaya başlamıştım eşime haber verdim kahvaltımızı yaptık vs derken hastane yolunu tuttuk. Hastaneye gittiğimde saat 10du. Nstye bağlandım sancılarım besbelli çıkıyordu. Açılmam 3 cm idi. Yatışım yapıldı. Yatıştan sonra koridorda yürüyüşler pilates topunda zıplamalar ılık duş vs yaptım. Ebe ve hemşire o kadar ilgiliydi ki Allah tüm hamişleri öyle insanlarla karşılaştırsın. Klasik müzik açtılar loş bir ortam yarattılar mumlar yaktılar kuru güller döktüler masama. Eşim de yanımdaydı sancı geldiği an belime masaj yapıyordu. Yani aktif doğum öncesi sürecim çok çok güzel geçti. Ebe ve hemşire çok tatlı dilliydi hep beni motive ettiler. Bu küçük detaylar çok önemliydi benim için. Saat 2 olduğunda açılmam 5 cm olmuştu. Suyumu patlattılar. Sonrasında sancılar çok şiddetlendi. Dönüp baktığımda doğumun en zor kısmı oydu sanırım ama kimsenin gözünü korkutmak istemem o süreç de geçip gidiyor biraz sabır istiyor. O sancılara rağmen geri dönüp baktığınızda çok güzel hatırlıyorsunuz sonuçta bebeğinize kavuşuyorsunuz çünkü. Ben ilk başta süreci yönetemedim sürekli bağırdım. Doktorum geldi ve bağırmamam gerektiğini nefes alıp vermem gerektiğini söyledi. Bebeğe oksijen gitmesi gerektiğini söyledi. Ben birkaç sancidan sonra nefese odaklandım güçlü nefesler alıp verdim ve süreci doğru şekilde yönetmeye başladım. Fakat başta kendimi çok sıktığım için bebeğim biraz oksijensiz kalmıştı. Bunun üzerine doktorum alttan muayene yaptı ve biraz daha suyum geldi hepsi boşalmamıştı. Biraz da perine masajı yaptı. Sonra birden benim ıkınmam geldi. Doktora ıkınmam geldi dedim o da ıkınmamı istedi ve tüm gücümle ıkındım. Sanırım ıkınmamla birlikte tam açıklığa ulaşmıştım. Beni doğumhaneye aldılar. Doğum sırasında önemli olan doğru ıkınmak sanırım en azından benim tecrübem öyleydi. Benim ilk doğumum bebeğimin kafası büyük, kilolu da bir bebiş, rahim kaslarımın da kalın olduğunu söyledi doktor fakat tüm bunlara rağmen çok şükür normal doğum gerçekleşti. Sancı geldiğinde tüm gücümle bağırmadan vs sadece ıkındım. Sancı gelmediğinde dinlenme şansınız oluyor zaten. Aktif doğumum 40 50 dk civarı sürdü. Sonunda bebeğime kavuşmuştum. Yaşanan tüm zorluklara değer olduğunu o an hissediyorsunuz. Rabbim isteyen herkese nasip etsin. Ufak tefek sorunlar yaşandı bebeğim iri olduğu için doğum sırasında omzu takılmış ve köprücük kemiği kırılmıştı. Sonrasında solunum problemi olduğu için 2 gün yoğun bakımda yattı. 2 gün bekledikten sonra aldık bebişimi eve geldik bugün 6.günü muayenesi vardı doktor maalesef yüksek miktarda sarılık olduğunu yatış yapılması gerektiğini söyledi. Bebegimin karni doymuş kilosu yerindeydi fakat aramızda kan uyuşmazlığı varmış o da sarılık olmasına sebep olmus. Yatışı yapıldı fototerapi tedavisi uygulanıyor şu an. Biz de anne baba olarak odadayız yanımızda kalıyor. Çok şükür. Tüm bu problemlere rağmen çok çok şükür inşallah yarın da evimize döneceğiz. Tüm hamişlere pozitif doğum hikayeleri diliyorum 💕💕