Doktorum cuma gününe yatış vermişti. Gebelik şekerim vardı ve bebeğim 3550 kilo gözüküyordu. 38. Haftada suni sancıyla deneyeceğiz olmazsa sezaryenle almak zorundayım 40 haftaya kadar daha çok kilo alır ve durum zorlaşabilir demişti doktorum. Ben de çok erken istemiyorum beklicem demiştim ve bana imza vermem gerektiğini söyledi. Sezaryenden korkuyordum. Ama beklersem kötü bişey olursa vicdan azabı çekerim diye düşünüyordum. Yatış verdiği tarihten 2 gün önce evrakları doldurmaya ve kan vermeye gittik. Ama o hafta bebeğimin hareketlerini çok az hissetmiştim. Hatta bi kere o kadar ağrı çektim ki acile gittim açılmam olduğunu öğrendim bebeğim doğuma hazırlıyordu kendini bir kaç güne doğum başlar demişti acilde ki doktor. Neyse kan vermeye gittiğimde kendi doktoruma uğrayıp durumu anlattım bebeğimin hareketlerini az hissettiğimi de söyledim. Nstye bağladılar beni. Bebeğimin kalp atışları düzensiz çıktı. Rahim kasılmalarım da düzensiz oldu. Tekrar nst istedi doktorum bu sefer de bebeğimin kalp atışları hep aynı ritimde ve hareketsiz gözüktü. Doktorum suni sancı verirsem sana Şuan bebeğin bu sancıyı kaldıramaz dedi. Acil sezaryana alınmalısın dedi. Ve 37+4te acil olarak sezaryana alındım. Çok korkuyordum. Spinal yaptılar uyuşmadım sakinleştirici yaptılar etki etmedi. Zaten ben daha önce geçirdiğim 2 ameliyatta da spinal olarak uyuşmamıştım. Ameliyathane de aklıma geldi ve doktoruma ben uyuşmam beni uyutun dedim. Zaten doktorum da uyuşmadığımı anlamış ve ben söyleyene kadar beni uyuttular. O ilk gün zorlandım. O kadar anestezi sakinleştirici ilaçlar felan çok sersem gibiydim anne olduğumu idrak edememiştim. İlaçların etkisi azaldıkça bebeğimi idrak edebildim. Çok güzeldi 😍 ilk yürüyüşte tahmin ettiğimden kolay oldu. İlk 2 gün ağrı çok oldu ama yürümek çok önemli yürüdükçe ağrı azalıyordu. Şimdi 10.günümdeyim çok daha iyiyim yavaş yavaş evimi toparlıyorum yemek yapıyorum ve en önemlisi ilk günden bu yana bebeğimle kendim ilgileniyorum. Sezaryandan sonra bir ay kalkamam diyordum çok korkuyordum ama öyle olmadı. Ağrılar oluyor ama dayanılmayacak gibi değil.
Velhasıl kelam kul plan yaparken kader gülermiş. Ben 39.haftaya kadar beklemeyi planlarken bebeğim içerde kötüleşiyormuş. Ben doktora hareketlerini az hissettiğimi söylemesem belki de bebeğimi kaybedecektim.
O yüzden Allaha bol bol dua edin ve kendinizi akışa bırakın normal diye diretmeyin ya da sezaryen diye. İkisi de doğum şekli ve ikisi de çok zor. Normal doğum yapan arkadaşım dikişlerinden kırk gün yataktan kalkamadı ama ben şuan kendi işimi kendim halledebiliyorum…
Hepinize hayırlı kolay doğumlar nasip olsun inşallah 🙏 Allahım sizin ve bebeğiniz için en iyisini nasip etsin 🙏