Merhaba kızlar oldu şükür oldu diyerekten başlamak istiyorum öncelikle 37+4’de doktorumun önerisiyle doğum yaptım bekleme taraftarıydım ama kendisi bekletmedi sancılarım olduğu için öncesinde 2 doz ciğer geliştirici olmuştum 34’lü haftalarda, 29 Ocak günü sabah 08:00’da hastanede oldum serumlarım verildi 2 litre şeklinde sondayı odamda takmak isteselerde anestezi sonrası istediğim için ameliyathanede takıldı 11:00’da doğuma götürüyoruz diyen hemşireler gelene kadar hiçbir şeyin farkında değildim düşünmek istemiyordum bebeğimden ayrılmak istemiyordum ama kucağımda da onu istiyordum saat 11’e kadar eşimle odamı süsledik ardından götürürlerken gözyaşları sel karnımı tutuyorum hadi annecim seninle bi anlaşma yapalım beraber geldik beraber çıkacağız diyorum inene kadar ağlamam durmadı yazarken dahi ağlıyorum hatırlayıp bu kez mutluluktan sonrasında indik ve ailemden ayrıldım içerisi tabii ki buz gibi aletleri hazırlayan hemşireler sedyeler biri girerken biri çıkan hastalar benden önce ağlayarak kendinde olmayan doğum yapan hasta her şey psikolojimi bozdu resmen sonrasında tatlı anestezi uzmanı amca geldi bu kadar gerginsen genel yapmak zorundayım doktorunda bi aksilik olmasını istemiyor bu yüzden genel olucak dedi bebeğimi görmek istiyorum lütfen spinal dedim eğer ameliyat boyunca ağlamaz konuşmazsan spinal yapıcam ama konuşur ağlarsan hemen genele çeviririm dedi anlaşmamızı yaptık hemen pozisyon verdiler hafif kambur çok korkuyordum ama damar yolu kadar bile acıtmadı hemen bi ısınma sonrası hemen ameliyat masası ve sonda takılmıştı bile önüme perdeyi çekip başladılar başımda bekleyen anestezi hemşiresine sürekli başladık mı iyi mi diyorum sessiz ol doktor hanım çok takıntılı bu konulara ameliyat esnasında hastasıyla iletişim sevmiyormuş meğer 🫢 işine odaklanıyor dedi 20 dakika geçmeden bi ciyaklama sesi duydum Allahım bu bebek benimdi sonra ağzımda burnumda minicik eller şükürler olsun ki yanımdaydı onu götüren bebek hemşiresine ilk sorduğum soru oksijeni iyi mi nefes alıyor mu mükemmel bir hemşireydi çok iyi dedi ve hemen götürdü kızımı 20 dakika sonra da beni çıkardılar bebeğim gittikten sonra damar yollarını yaktıkları için yanık kokusu ardından boğaz yanması yaşadım normaldi, dikilirken hep bebeğimi düşündüm iyi miydi? Sonra 12:40’da bebeğim odamda benimleydi emiyordu gülümsüyordu benim hikayem böyle kızlar hiçbir şey korktuğum gibi değildi ameliyat sonrası ilk 3 günüm tabii ki zordu ama hemen kalkıp yürüdüm merdivenler çıktım acıya teslim oldum bu çok önemli şu an bebeğim 6 günlük ve sadece eşimle ben yetebiliyoruz o kadar çabuk iyileştim diyebilirim dikişlerim estetik dikiş olduğu için içerde asla rahatsız olmuyorum sadece öksürürken hafif sızlama ve vücudumda ödemlerim var karnımda her gün biraz daha iniyor bebeğim emdikçe rahmim kasılıyor ve kanama başlıyor bu detay ds önemli olduğu için kalsın burada darısı tüm hamişlere 🤰🏼🤍🙏🏻😍