Kızlar hepinize merhaba 22 Ocakta bebeğimi sağ Salim kucağıma aldım çok şükür 🥹
Geceliğimin başından beri vajinal doğum istiyordum ama nasip olmadı. Burda sürekli doğumu kolaylaştıran egzersizleri yiyecekleri araştırıp sizin fikrinizi alıyordum ama nasip olmadı. Bebeğim 40. Haftada hala kanala girmemişti ve açıklığım yoktu o yüzden tehlikeye atmak istemedik ve spinal anesteziyle sezaryen oldum. Ben kendimi vajinal doğuma hazırladığım için başta biraz üzüldüm birde hiç beklemiyordum doktorum tekrar çağırır sık kontrol ederiz diyordum bir an şok oldum ama işin sonunda bebeğime de kavuşmak vardı çok karmaşık bi duygu gerçekten. Doğuma gitmeden önce buraya yazmıştım bir sürü pozitif dileklerle uğurladığımız beni çok teşekkür ederim hepinize. Kendinizi kasmazsanız inansın spiral anestezi çok rahat çok konforlu. Ben doğuma gidene kadar kendimi moral olarak çok yüksek tuttum hemşireler bile bu kadar pozitif bir hamile görmedik diyordu sürekli. Her zaman iyiyi çağırın iyi olsun. Ameliyathane ortamı tabiki hoş değil ama şansıma personeller doktorum gerçekten çok ilgiliydi. Zaten çok kısa sürüyor operasyon. Beneğinizin o ağlama sesini duyduğunuz an her şeye bedel gerçekten. Allahım yaşamak isteyen herkese yaşatsın tüm acılar sıkıntılar o ağlama sesiyle bedenimden gitti diye düşünmüştüm. Sadece sezaryen sonrası biraz benim için sancılı geçti ama o da bence benimle ilgiliydi ben biraz kastım kendimi ayağa kalkmaktan korktum o da tamamen insanların anlattığı olumsuz tecrübelerle ilgili. İnanın korkacak bir şey yok herkesin tecrübesi kendine özeldir. Olumsuz hiçbir tecrübeyi dinlemeyin kulaklarınızı kapatın. İşin ucunda bu yolculuk bitiyor ve o mis koku burnumuzda oluyor düşünülmesi gereken tek şey bu bence 🥹