Eveet, 40+4 ü görmüş bir anniş olarak bugün buraya yazmak aklıma geldi benim de. Bu süreçte yapmadığım denemediğim şey kalmadı. 04 Aralık’ta 5.55 geçe başladı ilk sancım. Başta 10 dakikada bir geliyordu. Sonrasında duşa girdim çıktım ve 5 dakikada bire düştü. Eşim de uyanmıştı sesime. Bir kahvaltı yapalım duruma göre bakarız dedik ama ben onu bile yapamadım. Hazırlanıp hastaneye geçtiğimizde saat 9 falandı sanırım. 3 cm açıklığım vardı fakat kızçemin kafası 3 cm yukardaymış 🤦🏻♀️ 10 gibi doğumhaneye aldılar. Kafası yukarda olduğu için suni sancı verildi. Ama söylendiği kadar korkulacak bir şey değil bence. Bu arada nişanım da suyum da hastanede geldi. Başta nst bağlı olduğu için yataktaydım ama sonradan kalktım, duşa girdim, pilates topuyla egzersiz yaptım. Hamileliğim boyunca doğumda bağırıp durmayacağımı sancıları nefesimle karşılayıp kendimi yormayacağımı söylemiştim. Nitekim öyle de oldu başta. Sonradan tabi bu pek mümkün olmadı🥲 suniden sonra 5-6 cm oldu 7,8 derken 9 cm de bi süre kaldım. Ikınmalarım iyiydi ama biraz kısa kalıyordu. En son 10 cm oldu ama ben hala uzun ıkınamıyordum malesef. Devlet hastanesinde doğum yaptım bu yüzden ebelerle ilerliyorduk. En son doktoru çağırdılar. O da biraz karnımdan bastırdı. Bu da o kadar acı veren bir şey değildi bence. Doktorun da yardımıyla 3. ıkınmamda güzel kızım kucağımdaydı. Kordonu hemen kesmemelerini istedim. İyi olursanız biraz bekleyebiliriz demişti ebeler. Onca yorgunluğa rağmen doğunca kordonu kesmeyin kordonu kesmeyin dediğimi hatırlıyorum 😂 dünyalar güzeli kızımı kucağıma koydular, sonra da çocuk hemşiremiz getirip öptürdü🙈 10 da başlayan doğumum 15.01 de son bulmuştu. Zor gibi gözükse de şimdi sanki 5 dakikacık sürmüş gibi geliyor🥰 sadece kendinize ve bebeğinize güvenin, herkese su gibi doğumlar diliyorum💓