Anonimcik ilk gebeligimde yaşadığım olay, 2 çocuğum var ama hala atlatamadığım travmam, üstelik ölümden döndüğüm bir kürtaj ve sonrasında boş oda olmasına rağmen yanıma yeni doğum yapan kadını bebeğini getirdiler o durumda bebek görmek acını kaç kat arttırıyor anlatamam. Sonra 2. gebelikte de gitmeyeceğim dedim mecbur kaldım gittim eşim görevdeydi çünkü, aynı şeyi duydum büyük kızımı da alacaklardı pişkin pişkin yarın gel ameliyathaneye alttan bakayım alırız duruma göre derken bile ‘ölmüş bu ama neyse yine bı bakalım’ der gibi bir tavırla nasıl rahat anlatamam, hastaneden çıkana kadar nefes aldığımı hatırlamıyorum kapıda dizlerimin bağı çözüldü eşimi nasıl aradım işi nasıl bırakıp geldi hatırlamıyorum oraları komutanları sağolsun iyiydi hemen getirmişler, tıp merkezi uzaktı oraya götürdü eşim oraları da hatırlamıyorum çok ağladım gözlerim yaştan kör olmuştu aynı şeyi yasicam diye çok korktum. kalp atışlarını duyunca elim ayağım boşaldı kaç saat ağladım hatırlamıyorum. Şimdi kocaman oldu. Hakkımı asla helal etmiyorum, ilki o kadar kötü bir kürtajdı ki unutamıyorum hala covit patladı o dönem şikayetim de öyle kapandı.