2minnakannesi0 bende çok korkuyordum açıkçası hatta sancıları öyle kuvvetli güçlü karşıladım ki ah bile demedim çok şaşırdım kendime gerçekten Allah güç veriyor başarmak istediğinizi sürekli o an hatırlatın kendinize canım acıdıkça içimden dua okudum sürekli yürüdüm squat gibi tutunarak hareketler yaptım bunlar iyi geliyor yatarak beklemek iyi değil sürekli kendimi motive ettim süreçe değil sonuca odaklandım ve hamileliğin son günlerinin ne kadar zorlaştığını düşündüm doğurunca rahatlıyacağımı kızıma kavuşacağımı ilk gebeliğimdi güçlü olmak zorundayız o an sizde en iyi kendiniz kendinizi motive edersiniz korkacak hiçbir şey yokmuş dedim doğumdan sonra içten ve dıştan dikişim olmasına rağmen çünkü kucağınıza aldığınızda o kadar annelik duygusu pik yapıyor ki artık başka bir insan oluyorsunuz emziricem diye dikişlerin ağrısnı önemsemiyorsunuz üzerine oturuyorsunuz o emsin iyi olsun diye kendinizden vazgeçiyorsunuz annelik bam başka bir duygu gerçekten Allah her isteyene nasip etsin 💜