Merhaba, ben şu an 31 haftalık hamileyim ve hamileliğimin başından beri ciddi bir kaygı ve korku yaşıyorum. İlk hamileliğimi öğrendiğim günden itibaren bu duygular başladı ve hala geçmedi. Sabahları gözümü açtığımda içimde korku, endişe, boğulma hissi ve bir delirme duygusu oluyor. Gece uykusuzlukla uyanıp, boğuluyormuş gibi hissediyorum. Yüzüme su çarpsam bile bu his geçmiyor.
Rüzgar ya da soğuk hava gibi dışarıdaki her şey beni çok korkutuyor. Sabahları dışarı çıkmaya korkuyorum, ama dışarı çıktığımda her şeyin normal olduğunu hissediyorum. Eve döndüğümde ise yine evde sıkılıyorum ve her şey garip, tuhaf geliyor. Bebeğimi sevip sevemeyeceğimi düşünüyorum ve onunla olan bağımda bir eksiklik hissediyorum. Onunla konuşurken ya da dokunurken kendimi uzak hissediyorum.
Bu kaygılarım ilk hamileliğimi öğrendiğim günden beri devam ediyor. Daha önce yaşadığım iki hamilelikte de benzer şekilde kaygılarım olmuştu ama her seferinde doğumdan sonra geçtiğini düşünmüştüm. Ama şimdi, bu sefer de doğum sonrası iyileşmeyecek gibi hissediyorum. Panik atak, anksiyete, korku ve endişe ile baş etmek gerçekten zor. Bu durumun hiçbir zaman düzelmeyeceğini ve hayatım boyunca süreceğini düşünüyorum.
Bu hislerle başa çıkamıyorum ve bu sürecin sonunda her şeyin geçeceğini düşünmek çok zor. Bebeğime karşı korkularım var, ona yeterince iyi bakamayacakmışım gibi hissediyorum. Ya da bir şekilde ona yeterince yakın olamayacakmışım gibi bir kaygım var. Bu korkularım ve kaygılarım beni çok yıpratıyor.
Benzer bir deneyim yaşayan var mı? Bu duyguların normal olup olmadığına dair bir şeyler duymak istiyorum. Ne zaman geçer ya da doğumdan sonra geçer mi? Ve bu korkular ve anksiyete geçmeyecek gibi hissediyorum. Yardımcı olacak bir önerisi olan var mı?.