Kaygı bozukluğu için tedavi gören var mı

pinar55

Merhabalar şun güzel giden bir hayatım var şükür ama ben her olayda her küçük şeyde her şeyin en kötüsünü düşünüp içimi karartıyorum iyi şeyler olacakmış gibi düşünmem ama kötü şey olack fibi çok düşünürm hatta bir şeyler cok güzel yolunda gitse yine kötğ düşünürüm içim içimi yer. Şimdi çocuk sahibi oldukça daha da arttı ve bu beni çok yıpratıyor. Psikiyatrise gitsem ilaç kullanımı da tedirgin ediyor bir de işe yarar mı bilemiyorum psikolağa gitsem işe yarar mı bilemiyorum ama psikolog sürecinden başlayacağım sanırım. Kaygı bozukluğu tedavisi gören var mı sizce yaşadığım kaygı bozukluğu mu ?

Oyku12

pinar55 bende de erken doğum riski var dedi doktor o zamandan beri kaygı bozukluğu olmaya başladı küçücük bir ağrıda en kötüsünü düşünüyorum. Bence gitmek lazım bende istiyorum

Deroli

pinar55 Merhabalar, bundan 7 sene önce ablamın bi kaç aylık bebeğiyle kalkıp eve dönmesi ve o süreçte ruhsal sıkıntılarının olması, ani daralıp ağlamaları, bebeğimizi nasıl sıkıntısız büyütcez vs korkularıyla birlikte bi gün atak geçirdim. Nefes alamadım. Eve gitmedim o gün arkadaşımda kaldım. Zaten çocukluğumda ailem sebebiyle çok iç acıcı geçmemişti. Hepsi birleşince sanırım benim kafamda, ensemde ve yüzümde karıncalanma hissi başladı. O sıra sürekli yüz felci geçirceğimi düşünüyodum. İş yerindeyken kalkıp yüzümü, ensemi soğuk suyla ıslatıyodum. Servisle işe giderken kaza yapcaz diye bağırcak duruma geliyordum. Her ev-iş arası gidişim işkence oluyordu bana. Asansöre, uçağa binememeye başladım ve böyle şeyleri herkese de söyleyemediğiniz için kendi içimde yaşamak daha da zor bi hal almıştı. En sonunda öyle bi boyuta geldi ki önce yüz uyuşmalarım için nörolog a gittim. Yüz felcinin önceden belirti vermediğini, his olarak bunu anlayamayacağımı ve mr da falan da bir şey çıkmadığını söyleyip beni psikiyatr a sevk etti.Ve doktorun ilk teşhisi kaygı bozukluğu oldu. İlaç tedavisine başladık. Hayatımın en zor dönemiydi diyebilirim. Vucudun ilaca alışması zor, sonra alışıyosunuz ve gerçekten ilaçlar işe yarıyor. Biz 3 ay diye başladık ama iyileşme süreci uzun sürünce 1 sene kadar kullandım. Sonra bırakma kısmında vücut yine zorlanıyor. Olmıcak hep ilaca bağımlı kalcam sanıyorsunuz ama geçiyor. Bazı hastalıklar mutlaka ilaçla tedavi edilmeli. Psikolog ilk etapta bana fayda etmemişti. Siz de psikiyatr a gitmekten korkmayın lütfen. Başınızım ağrıyıp ağrı kesici almanızla aynı şey düşündüğümüzde. Çok geçmiş olsun

Noluyoya

pinar55 yaşadığınız tam olarak kaygı bozukluğu ben hamilelikten önce ilaçla tedavi gördüm psikolog yeterli olmadı. İyiiydim ama hamilelik çok tetikledi yeniden başladı her günün zor geçiyor. Doktorlar belli süre ilaç önermiyor

Eceunverkanra

pinar55 Merhaba, cok uzun zamandir anksiyete ve panik atak problemim var. Atak seklinde donem donem hep yoklar birkac ay hayatimi zindan eder sonra hafifler ama hic gecmez. İlac tedavisi de gordum uzun yillar sonra biraktim sanirim 5 sene fln olmustur en son ilac iceli. Hayatimda bir seyler cok yolunda gitse bile surekli kotu bir sey olacakmis hissim olur ve bu his mi yoksa kaygi mi ayirt edemem daha cok streslenirim. Dusunce yapim olumsuz, kendime ait yanlis inanislarim var. Ama 8aydir duzenli olarak terapiye gidiyorum. Cok iyi geldi. En azindan kaygili dusuncelerim beni hasta etmiyor huzursuz etse de bir sekilde savusturmayi basarabiliyorum. 8 ay once cok kotu bir haldeyken basladim su an o noktadan bambaska bir yerdeyim,terapiyi kesinlikle oneririm

cylnmy

merhaba aynı benim gibisiniz ben de 4 yıldır panik bozukluga sahibim, iyileşmiştim hamile kalınca yeniden başladı. Citoles kullanıyordum ama hamişlelikte kullanmıyorum. Geceleri uyanıyorum. bir şekilde nefes egzersizleri ile atlatıyorum ama kimse anlkamıyor yaşamadığı için zor bir durum. buradan birbirimize destek olmak lazım

pinar55

cylnmy benim gece uyanma gibi bir sorunum yok aslında ya da günlük hayatımı etkilemesi gibi ama sürekli olumsuz düşünceler yıpratıyor tabi insanı ilaç kullandığınızda işe yarıyor muydu peki

Civcivimmbenim

cylnmy ayını durumdayım bende
Sizde kalp atışında hızlanma ara ara çarpıntı oluyor mu 😕

cylnmy

Ben de destek almayı düşünüyorum. ama psikologlar almış başını gitmiş.

vanilya_kokusu_

Deroli ay kız 2017 de aynısını yaşadım birden sol yüzünün sol tarafı uyuştu bir akşam günlerce hastaneye gitij mr a gittim bişey çıkmadı çok korkuyordum doktor bana teşhis koymadı ama yüzüm sürekli uyuşuk tu şuan 2025 başım agrisa yada moralim bozuk olsa yine öyle oluyorum panik atak kaldı o günden sonra malesef

cylnmy

Civcivimmbenim evet evettt özellikle hızlı hareket edince ya da gece yatarken. Bunun için akıllı saat aldım deli gibi sürekli bakıyorum nabzıma. Yarın da kardiyolojiye gidicem. Çok korkunç sürekli ölecekmiş gibi hissediyorum

Beequeen

Bir yıl ilaç tedavisi gördüm, faydasını da gördüm. Doktorumun verdiği ilaç da düşük dozda bir ilaçtı hiçbir yan etkisini görmedim.

Civcivimmbenim

cylnmy aynen canım yaa bende öyleyim 😕 iki defa kardiyoloji ye gittim bir şeyin yok dediler
Sevindim ama sürekli ateş üstünde gibiyim
Biraz iyi olmuştum
Doğumdan sonra yine eskisi gibi oldum ayağa kalkınca nabzım hemen yükseliyor ☹️

cylnmy

Eceunverkanra sizi o kadar iyi anlıyorum ki aileniz sizi anlamaz aslaaa, şımarık derler kıymet bilmez derler ama içinizdeki fırtınayı görmezler. :) 4 yıldır panik bozukluğum var geçtiğimiz yıl tek başıma ülke ülke gezecek kadar yenmişken şimdi 4 aylık hamileiym ve çarpıntı nefes darlığı ölecğeim hissi yüzünden markete gidemiyorum :/ ilacı da bıraktım tabi

Eceunverkanra

cylnmy Ben de sizi o kadar iyi anliyorum ki, 2024 mart ayinda cok ciddi bir panik atak krizi gecirdim oyle ki esime dedim kalp krizu geciriyorum koşa koşa acile gittik 6-7saat tuttular cok sukur kalp krizi degilmis ama o gunden sonra cok kotu gunler gecirdim, hastalik hastasi oldum her yerimde belirti aradim,kotu bi hastaliga yakalanacagima emindim her yerimi kurcalamaya ama korkudan doktora da gidememeye basladim sonra terapiye gitmeye karar verdim cunku bu takintili hal yuzunden gercekten sagligim elden gitti inanilmaz zayifladim,bagisikligim dustu deli gibi bisi ettim kendimi. Sonra yavas yavas toparladim terapinin de etkisiyle, simdi o hastalik hastaligi halinden cikip annelik kaygisina geri dondum hamileligimde huzursuzum surekli acaba bebegime bir sey olur mu vs vesvesem var. Ama cok sukur hasta etmiyor beni buna bile sukrediyorum. Okudugum ve gordugum her seyden etkileniyorum ve cok kotu oluyorum. Anksiyete tam bir kara bela, yapisan ve pesini birakmayan bir gulyabani. Ergenligimden beri cekiyorum 35 yasindayim tamamen yenemedim maalesef ama bu da bizim sinavimiz diyorum sabrediyorum. Ailem cok sukur tam anlayamasa da en azindan cok ustume gelmiyolar cunku anne tarafimda genetik bu bizim. Esim de sagolsun arada ignelese de her sey sen de bitiyo diye(hee aynen aynen) o da destek olmaya calisir.

Asilzedemom

pinar55 bende anksiyete var o herşeyin kötü olduğunu düşünme mesela cam açık olssa simdi benim oğlum oraya çıkar aşağı düşer korkusu vardı gittim psikoloğa yani diğer anneler bırakıyor çocuk bıçağın keskin yanını bile tutsa umursamıyor bende sıkıntı var dedim gittim doktor anksiyete olduğumu ve mukelliyetci tutumum oldugunu söyledi ileri seviye değil dedi günlük tutup nefes egzersizi verdi 1 ay sonra gel dedi gittim ucretliyede başlamıştım o sıra anlattım güzel gidiyoruz dedi 1 ay daha böyle devam 1 ay sonra yine gel dedi kalbim sikisacak gibi olunca nefes alıp verme sabah aynı şekilde ve spor ekledi hafif düzeyde sabahları 30 di akşam ları 1 saat yürüyüş yaptım diğer ay gittimde gayet iyiydi pozif yanlarini gördüm herşeyin agacin sallanması bile sanki bana merhaba der gibiydi ve oğluma doğayı sevmeyle basldim küçüklükten gelen biseymis çünkü ama ilaç vermedi ilerlemedide örgü falan ördüm iğne oyası yaptım çalışma derken rahatladım ikinci gebelik yine biraz başladı sanki

cylnmy

Eceunverkanra evet benim de anne tarafımda genetik, sanırım anneden geçiyor bunlar :) zaten bir kere geçirmek yetiyor arkası “beklenti anksiyetesi” olarak geçiyor. Okumadığım kitap kalmadı konu hakkında, en sonunda ilkel yöntemlere tütsülere falan başvurdum, lavanta denedim, yurtdışından ferahlatıcı ilaçlar aldım ama yok :) kabullenmiştim ve geçmişti ama geri döndüğünde insan daha da beter oluyor çünkü zaten yendiğin şey bir dev olarak çıkıyor karşına, sonra aman bebeğime bir şey olacak derken etrafını sarıyor. çevremde kimsede panik atak anksiyete yok, kendimi dışlanmış gibi hissediyorum. Bir de Şile’ye taşındım ailemden uzağa işim dolayısıyla, 6 aydır pişmanım iş değiştirdiğime, maddi şeyler yüzünden geri de dönemiyorum burada lojmandayım kiramız yok. EŞim memur başakşehirde hergün gelemiyor. haftada 3 gün tek kalıyorum. Geceleri nefessizlikten uyanıyorum, tv açık uyuyorum. en tehlikeli ülkelerde sokak sokak gezen ben, şimdi bir TV sesine muhtacım geceleri :/ böyle olunca özgüven de yerlebir oluyor. allahtan bir kedim var, ona sarılıp uyuyorum.

Minyonannecik

Eceunverkanra yemin ederim aynı durumdayım kaç sene ilaç aldım tedavi gördüm hamile kalınca bıraktık tabi şimdi de herşeyde bebeğim iyi mi bişey mi oldu diye doktorumu darliyorum ve inanın elimde değil yani bişey okuduğumda etkileniyorum hemen araştırmaya başlıyorum

Eceunverkanra

cylnmy Size kocaman sariliyorum🫂 Kimseye kendini anlatamamak ve o caresizligin icinde tek basina debelenmek o kadar zor ki. Ben de okumadigim kitap, arastirmadigim ilac bitki kalmadi, amerikalardan ashwagandalar mi getirtmedim, yok aktarlardan anksiyeteye iyi geliyo diye sacma sapan karisimlar mi almadim ay neler neler. Gun sonunda bu arkadas bir sekilde geri donuyor. 1-2sene ugramazsa yarabbim sukur diye geziyorum. Benim 4.hamileligim 1 yasayan evladim var varligina bin sukur biri de karnimda insallah saglikla dogmasi icin gun sayiyorum. Hamilelikteki hormonal degisimler de cok tetikliyor, ben hastalik hastaligini birakip dedigim gibi annelik evhamlarina kapildim. Ama arada o da yokluyor orami burami elleyip her sey yolunda mi diye de bakmayi ihmal etmiyorum🤣. Sizin de ayri zormus esinizin isyeriyle mesafeniz cok uzak biz bahcesehirde oturuyoruz, esimin ailesi cekmekoyde gide gele az cok mesafenin ne kadar uzak oldugunu biliyorum. Butun hepsinin gececegini, daha once gectigini, geri gelse de bizi yememeyecegini dusunup surekli olumlu dusunmeye calismaktan baska caremiz yok. Ne zaman darlanirsaniz bulun beni, sizi iyi anlayabilecek birinin varligina tutunmanin ne demek oldugunu iyi bilirim❤️

Enisecik

cylnmy on elimde bir teşbihle uyuyorum 2 ay önce başlıcaktım ilaca eşim bebeğe bişi olur diye diretti annem gerek yok dedi iyisin dedi iyiyim iyiyim diye gezdim eşim değişiklik olsun diye kapadokyaya götürdü beni otel odasında en sevdiğim şey jakuzi ona bile girerken korktum kafan dağılsın diye geldik diyor ben sürkeli kalbim mi duracak kalbim de bişi mi var nefes mi alamıyorum heran bir felaket yazdım belli etmesemde annemde kalıyorum 12 gündür eşimi çok yordum bide ona üzülüyorum. Ama bilerek yapmıyorum bugün ilaca başladım Lustural 25 mg allahım şifa versin

cylnmy

Civcivimmbenim ben de 2 kere gittim, EKG, EKO, EFOR testleri yapıldı birşey cıkmadı. Hatta USG ile de baktılar kalbime temiz dedi. Ama güvenemiyorum kii belki yeni olduu :) ben sanırım dogumdan sonra ilaca baslamak isteyeceğim

ilaydaalptekin

Civcivimmbenim bende 2 sene önce başladı gerçekten çok zor durum kalp krizi arttıkca duydukça panik oldum bide maalesef aşı vurulanlardanım çok pişmanım 30 haftalık hamileyim bende başladı yine gerçi hiç gitmemişti 1 ay iyiysen sonrası kötü kimseye birşey diyemiyorum çok zor durum sürekli kol uyuşması yaşıyorum öldüm ölücem panik içerisindeyim çekap yaptırdım hiçbirşey yok hamile kalmadan önce sürekli doktora gidiyordum ultrason lar giriyordum hamile kaldım kalalı gitmiyorum doktora şükürler olsun ki ama çok zor durum Rabbim yatdımcımız olsun bu hastalık kolay değil

Civcivimmbenim

cylnmy gidin inşallah bir şey yoktur yine. Haber verirsin sonucu bize.
İlaç ? Psikiyatri de mi?

cylnmy

Eceunverkanra ah gözlerimi yaşarttınız, allah razı olsun gerçekten. Sağlıkla da kucağınıza alın bebeğinizi. Ben de amerikadan ashwaganda 5 htp her şeyi almıştım. beni anlayan birini görmek beni çok mutlu ve motive etti. Çok iyi geldiniz çok teşekkür ederim size. <3

Noluyoya

Eceunverkanra
@cylnmy kızlar aynı dertten muzdaribiz yazdıklarınız o kadar ben ki keşke kimse de olmasa bu dert ama yalnız olmamak bile insana iyi geliyor çünkü dediğiniz gibi aynı şeyleri yaşamayan kimse bizi anlayamaz bende istanbulda oturuyorum adım seda sizlerle tanışmayı çok isterim ☺️

Lucyprettywoman

pinar55 korkularınızı tetikleyen şeyin ne olduğunu bulmanız gerekiyor psikiyatri veya psikolog yerine birinci altı terapi seansı almanız tavsiye ederim

Sonraki Sayfa »