Sürekli ağlama isteği geliyor kendimde değilim sanki 3 buçuk yaşında bi oğlum var onla de ilgilenecek gücü bulamıyorum, sonra kendimi suçlu hissediyorum onu ilgisiz mi bırakıyorum diye. Doğum korkularım başladı. 2 çocukla nasıl olacak , ailemden kimse yok yaşadığım yerde eşimle birlikte büyütücez. O da çok bitkin moralsiz görünüyor zaten anca seni seviyorum der ilgi alaka bi sarılayım öpeyim yok. Durup durup ağlıyorum gün boyu . Bebeğimi de üzmüyorumdur umarım. Pozitif bir hamilelik geçiremedim gitti. Siz de böyle misiniz normal mi hormonel mi hiç mutlu değilim.