İnanamıyorum hala doktor pazartesiye kadar gelmezse pazartesi sabahı doğumhaneye gel doğumu başlatalım dedi.40+5 olcam o zaman.Sanırım birkaç şey deneniyormuş.Fitil,serum vs.Sanki hiçbirşeye hazır değilim yolda yürürken belki son özgür yürüyüşüm dedim duygulandım tek başına biryere gitmeyi severdim.Belki böyle imkanlar olacak anneme bırakıp ama o durumda bile çocuk akılda oluyormuş sanırım.Beni korkutan birşey yok en kötü şehitlik var ucunda diyorum.Nasıl birşey annelik hiç tahmin edemiyorum.Ya özgür değilim diye ona içten içe kızarsam…Sonuçta isteyip sahip olamayanda var bunu düşünmek bile nankörlük gibi geliyor.Umarım bana kızan olmaz…🥲