Selam annişler… 23 gün önce 17 Aralık ta 38+3 haftalıkken doğum yaptım ,planlı sezeryan istiyordum hep nitekim buna göre günü ayarlamistik asıl günümüz 18 Aralıktı fakat bebiş bir gün önce gelmek istedi suyum geldi sabah hemen hastaneye koştum doktorum bir gün için hiç enfeksiyon riskini göze almayalım istersen bugün alayım dedi bende tamam dedim ,iyi hissediyorsan hazırlıklarını tamamla bikac saat sonra gel yatış yapalım dedi her neyse ben yatışı yaptım nst ye girdim ardından önlüğümü giymem için odaya gönderdiler sondayı burda takacaz dediler orda bı korktum çünkü tüm okuduğum forumlar ameliyathanede uyuştuktan sonra takıldığı yönündeydi ama korktuğum gibi olmadı öyle bı acı hissetmedim ardından ameliyathaneye indirildim nasıl bir anestezi istediğim soruldu artı eksi yanları anlatıldı ben yine de spinal istedim doktor her şeyi hissedeceksin spinal olursan dedi yine de yapın dedim kabul etmek gerekirse biraz acı vericiydi iğne anı çünkü üç kere yaptı bulamadı ve hepsinde elektrik çarpma hissi oldu ki bunu belirtmişti zaten bu arada eşim alınmamıştı ameliyata bu beni çok çok strese soktu özel olmasina rağmen neden böyle yaptılar anlamadım ardından 10 dk içinde uyustum ve ameliyatı başlattılar her adımı hissettim cekistirmeleri vs her şeyi tabi acı hissi yok bu hissetme olayı iyi mi kötü mü bilemedim çünkü çok sarsıldım midem aşırı bulandı ama 7. Dk da bebeğim çıktı ve her şey silindi onu görünce 🥹😍 ten tene temas ardından bebiş gittti şimdi biraz karnına bastıracağız deyip bilgilendirdi doktorum buda acısız bikac dk sürdü dikiş işlemi vs bitti odama çıktım bebiş geldi emzirme denemeleri vs sütüm yoktu yine de denedim hemen mama temin etti hemşireler fiziksel hiçbir acım yoktu 6-8 saat uyuşukluk tam geçmedi zaten 3 kez sert kahve icmemi söyledi doktorum sonra giyindim ve yürütüldüm ilk ayağa kalkış asiri zor değildi bence ağrı değilde o ameliyatın psikolojik ağırlığı insanı zorluyor bu noktada ya da ben öyle hissettim bilemiyorum ertesi günde dahil ben hiç durmadım uzanmamaya çalıştım iyi hissediyordum tabi ki arada dikislerde yanma ağrı hissettim ama korktuğum gibi değildi 3.günden itibaren kendi işimi kendim görebilecek kadar rahattım benim sürecim böyle geçti biraz karışık yazmış olabilirim kusura bakmayın nolur . Kısacası anneler dogum şekli önemli değil ben yapamayacağımı bildiğim için cevremin aşırı psikolojik baskısına rağmen normal doğumu düşünmedim bile en başından sezeryan istiyorum dedim öyle de oldu hiçte pişman değilim süreç elbette zor ama bence kolay doğum yok zaten umarım herkesin süreci güzel geçer bizi zorlayan acı ağrı değil çevre baskısı psikolojik ağırlık diye düşünüyorum,sevgiler…